Horror vacui

Wat doet de zondagsschrijver in geval van sundaywriter’s block? De eerste symptomen zijn geween, tandgeknars en ge-lievemoeder. Vervolgens overweegt de ongelukkige zich te laten omscholen tot zondagsfagottist, neuroloog en/of gevuldekoekenjuffrouw op de wilde vaart. Dan is het koffiepauze. Als de caffeïne goed is opgenomen door haar toch al overspannen systeem, uit zij haar Existentiële Vertwijfeling op Facebook. Als daar de lol vanaf is gaat ze dienstmededelingen doen op haar blog, wat in tegenspraak lijkt met de diagnose, als je uit gaat een rationele mindset (wat niet erg verstandig is).

Het was al geen pretty sight, mensen. Maar toen vond mijn getergde Marcel op een donderdagmiddag de container Pan Galactic Gargle Blaster onder mijn bed en bracht hij hem naar de milieustraat*); en toen sloeg de horror vacui echt toe.

Als ik niet kan werken met mijn brein, besloot mijn brein toen stilletjes, en er moet wat gedaan worden, als ik niks doe dan drijven mijn hersenhelften los van elkaar, als een doorkliefde kosmiese kwal, de koude ether in van een onverschillig heelal, en dan is de ellende helemaal niet te overzien, enfin; als ik niks kan scheppen met mijn hoofd dan moet ik maar aan de slag met  m’n handen.

Granny squares

*) De milieustraat heeft hem geweigerd en het lijkt NASA niet verstandig om hem de zon in te schieten, dus nou ligt hij begraven op IJsland. Het verklaart een aantal vrij bizarre recente gebeurtenissen aldaar, vrees ik.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s