Parels

Goede voornemens, officieel doe ik er al jaren niet meer aan. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik me nooit iets voorneem, meestal cliché-matig onbereikbaar, of incompatibel met mijn omstandigheden en persoonlijkheid. Maar om dit jaar opgewekt te beginnen hierbij een paar goede voornemens waar ik me in 2013 wél aan gehouden heb.

1) Ik wilde aardiger zijn voor mijn gezin, met name voor Naomi. Ze is nog maar klein en bovendien maar een kwart Indisch, waardoor zij veel minder Flegma van de Oriëntaal™ heeft dan Marcel. Ik ben van mezelf niet bijzonder onaardig maar mijn zwangerschap viel niet best. Niks was leuk, alles was klote, het sneeuwde vier maanden achter elkaar EN JULLIE DEDEN HET ALLEMAAL EXPRES OM MIJ TE FOKKEN.

Niet zodra ik Francesca had uitgepoept of de zon ging schijnen, Naomi’s slagtanden verdwenen en Marcel’s hoorns leken wel weggefotoshopt. Missie geslaagd, al was het vooral hormonaal.

2) Ik wilde nooit meer een zelfhulpboek lezen, of een glossy tijdschrift over Zweverige Zaken. “Dit wordt jouw jaar” van Ben Tiggelaar deed me in tranen uitbarsten, ook toen ik niet zwanger meer was. Na een lunchpauze met de Happinez liep ik ontevreden met mijn gebrek aan a) succes b) geld c) spirituele diepte door de zonnige stad terwijl vogels kwinkeleerden en de kiemen voor gedichten en blogs langs mijn pad geplant werden door glimlachende bloemenkinderen. Het was mooi geweest: mij maken zelfhulpboeken en -tijdschriften alleen maar ongelukkiger. Ik heb me  aan dit voornemen gehouden, zelfs al is de verleiding soms groot. Het enige zelfhulpboek dat ik soms serieus overweeg: Stone, De kunst om geen boek te schrijven.

3) Ik wilde mijn gedichten opsturen naar gedichten-publicerende gremia. Heb ik gedaan. Yay me. Helaas is mijn werk afgewezen. Ik heb per gedicht twee weken bed moeten houden, nippend aan kippensoepjes en kamillethee en de container Pan-Galactic Gargle Blaster onder mijn matras. Mijn Facebook-pagina werd bijgehouden door een stagaire; die heeft nu een bookdeal bij Faber & Faber. Met andere woorden, dit voornemen gaat het niet redden in 2014.

Ik heb wel wat voornemens, soort van: een andere tandarts zoeken, bijvoorbeeld. Een groot feest geven voor mijn 40ste verjaardag. De parels van mijn overgrootmoeder vaker dragen. Ik heb gehoord dat parels tot stof vergaan als je ze niet regelmatig draagt en of dat nou een urban legend is of niet, ik wil niet dat de trouwparels van Maria Grammatico, zaliger nagedachtenis, vergaan voordat ik verga.

Ik met parels

Niet erg enthousiast of hemelbestormend allemaal maar daar heb ik op mijn ouwe dag een beetje mijn bekomst van (ad 2). Wat ik mezelf en iedereen dus toewens voor 2014: mooie, haalbare voornemens die ons niet ongelukkig maken en hopelijk iets gelukkiger en gezonder. En in het geval van mijn parels, decoratiever en damesachtiger, want waarom ook niet.

Advertenties

2 gedachten over “Parels

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s