Een overpeinzing over de bekoring van de leugen

Behalve dat het niet helemaal zo ging. Zeker, mijn vader is dood en Ita is dood; maar mijn moeder leeft nog. En ik was als kind niet altijd even makkelijk maar ik was geen Child of the Corn die routineus oudtantes vastbond met bolletjes wol om ze te offeren aan Moeder Kali. Natuurlijk is mijn moeder dit verhaal niet vergeten.

Maar wat doe je als een verhaal goed loopt en dat ene verzonnen detail het nog beter laat lopen? Als het een eigen leven is gaan leiden, zogezegd? Mooier en troostrijker is geworden dan wat we maar zullen noemen de werkelijkheid? Dan neem je je toevlucht tot net-niet ronduit jokken, duh. Ik heb mijn interne bullshit-detector op snooze gezet en dat stukje gewoon geplaatst. En toen pas heb ik mijn moeder gebeld.

“Mama, weet jij nog, misschien, ik was echt heel klein hoor, maar ik heb een keer Ita vastgebonden…”

Ja,” zei mijn moeder gedecideerd, “dat weet ik nog wel. Ik heb een heel goed geheugen weet je. Je vader had in die tijd een extra schoonmaakbaantje en ik heb dat ook een tijdje gedaan, en dat was die winter wel makkelijk want Ita kon op jullie passen en dan hielden we nog wat over van ons salaris. En Ita had die avond zo’n migraine, ze kon geen boe of ba zeggen, en jij en Maximilian-”

“Mam, Max was eén.”

“Nou ja, ik bedoel ook niet dat het zijn idee was. Jij hebt haar trouwens niet vastgebonden, je hebt die wol gebruikt om de kamer mee te versieren. En toen kwamen Carmelo en ik thuis en toen hebben we Ita meteen naar bed gestuurd met een aspirientje, niet dat dat helpt tegen migraine.”

“Heb ik straf gekregen?”

“Ik heb je wel uitgelegd dat dit niet kon, maar straf, straf, waarom zouden we eigenlijk? Je was zo klein, je begreep het maar half. Ita vond het achteraf niet erg, Ita was altijd heel lief met jullie, met alle kinderen eigenlijk.”

Binnen 2 minuten waren alle mysteries opgelost en de impact van mijn verhaal met circa 36,4% verminderd. Daar ging m’n filmdeal!

Of we hier nog wat van kunnen leren? Niks nieuws. Maar vooruit:  Een sterke leugen werkt literair gesproken beter dan een slappe waarheid. Kill your darlings, al is het maar karaktermoord; met een beetje mazzel hou je daar een onverwachte blogpost aan over. En: bel je moeder voordat je je aan een verhaal over je jeugd gaat hechten.

Ook dat van die truien klopte niet.

Ook dat van die truien klopte niet.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s