De slak in de sjaal

Een paar weken geleden liep ik op een koude regendag door de Gekroonde Liefdepoort en zag ik een natte sjaal op de grond liggen waarin een slak was gaan wonen. Eerst dacht ik IEUW, daarna dacht ik: WAT BETEKENT DIT? Het antwoord was, op dat moment: Niks. Iemand is haar sjaal verloren in een steeg, een slak is in de sjaal gekropen.

Je zou het niet zeggen, lezer, maar dat is de hel. Dingen gebeuren, Tekenen verschijnen, Paradijsvogels lopen #voormijnraam voorbij en ik kan er niks mee. Wat voor zin heeft het om de laatste libel van het jaar te duiden? Waar begin je in godsnaam als je een wolminnende slak wilt beschrijven? Waarom zou je eigenlijk?

De broodschrijver kan dan nog altijd antwoorden “Omdat de schoorsteen moet roken, bitchez”. Maar de zondagsschrijver die niet kan antwoorden “Omdat het lekker is” zit in de problemen.

Het zal de oplettende lezer niet ontgaan dat hij of zij nu toch echte daadwerkelijke woorden van mijn hand zit te lezen over die slak in die sjaal, diezelfde die twee weken geleden nog niet te verliteraturen was.

Waarvan akte.

Ik voor mij heb de vorige paragraaf geschreven, het hele verhaal nog eens overgelezen en toen tien minuten naar mijn scherm zitten grijnzen; pas nu ik echte vrede heb gemaakt met writer’s block kan ik er een goede omschrijving van geven. Dat is lekker.

De sjaal van de slak

Ik wou dat ik hem zelf zo toepasselijk had neergelegd.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s