Zegen

Ik doe nooit meer wat, zei mijn grootmoeder,
zit hier als een malloot
en er moet nog zoveel gebeuren.

Haar handen streken langzaam
het plastic tafelkleed nog gladder.

Ik zal je helpen, zei ik
ik kan de afwas doen, de vuilniszak.
Ik kan brood gaan kopen.

Haar gezicht vouwde zich
in een langzame glimlach.

Oh, jij, zei ze.
Ga jij nou maar door
met schrijven.

Advertenties

Een gedachte over “Zegen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s