Tandpasta

Pas minuten later had ik door waarom ik zo aan kauwgum dacht, bubblegum, Bubbelicious dat was lang geleden, kauwgumbellen blazen, roze, roooozerozeroze – ik spuugde mijn tandpasta uit en zag dat ik Naomi’s tandpasta had gebruikt. Blijkbaar heb ik zonder nadenken dat roze spul in al zijn roze, naar kauwgum riekende glorie daadwerkelijk in mijn mond gestopt. Op mijn eigenste tandenborstel, vastgehouden door mijn eigenste hand.

Het zou me niks verbazen als mijn zintuigen gewoon geweigerd hebben het spul te erkennen. All systems down, sensory overload, IK PROEF NIKS TRALALALALALA. Wat me eigenlijk meer bezighield was Naomi’s reactie op dit verhaal. Het lijkt een kleine vergissing maar niets is te klein voor een bijna-vijfjarige die zich druk wil maken; Naomi heeft in deze fase van haar leven een bijna Chassidische verknochtheid aan De Regels.

Ik was zo nieuwsgierig dat ik naar haar kamer sloop. Natuurlijk sliep ze al en ik was raar bezig.
“Ik heb mijn tanden gepoetst met jouw tandpasta, liefie,” fluisterde ik.
Ze knarste heel licht met haar tanden en maakte een onbestemd geluidje. In haar slaap leek ze meer op Marcel dan ooit.

“Toep,” zei ik de volgende ochtend, ik zat naast haar op haar bed en zij rekte zich uit, “ik heb gisteravond jouw tandpasta gebruikt. Per ongeluk.”
Ze lachte, slaperig en gul.
“Grappig,” zei ze.
Ze dacht even na.
“Die mag je wèl inslikken,” zei ze.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s