Grapefruit

(Dit stukje is een ietwat bewerkte versie van een blog dat ik ergens aan het einde van het vorige decennium plaatste op de Bontekoe-Ning waar wat vrienden van mij en ik een tijdje rondhingen. Nu met plaatje.)

Uit een enorme stapel boeken die nog het beste tot hun recht zouden komen in een composthoop viste mijn werkgever A. laatst het werkje “Grapefruit” van Yoko Ono. Hij werd waarschijnlijk aangetrokken door de bekoorlijke dameskont die onder een (jawel) grapefruit is gefotomonteerd. Ik weet niet wat me bezield heeft, lezer, maar ik heb het boek zowel gelezen als gekocht, en ik ben blijkbaar genoeg onder de indruk om hem onder de aandacht  te willen brengen.

Room Piece I

Stay in a room for a week.
Do not take anything except water.
Have someone whisper to you in
the end of the week.

Room Piece II

Stay in a room for ten days.
Do not eat.
Smoke.
Whisper to each other in the
end of the ten days

1963 winter

Grapefruit is een klein grapefruit-kleurig vierkant boek met een grapefruit op de omslag. Het bevat een zeer groot aantal opdrachten, sommige vrij goed te doen, anderen onmogelijk, sommigen voor eén persoon, anderen voor een compleet orkest. Ze zijn geschreven in krom Engels, in de gebiedende wijs. Ze beslaan zelden meer dan drie regels of zinnen. Als je ze allemaal achter elkaar leest gaat er een hypnotisch effect van uit, een beetje zoals een hele middag Glen Baxter lezen, maar dan zonder de plaatjes.

Omdat ik relatief weinig van het leven van Ono pre-Lennon afweet, kwam ik er pas tegen het einde van het boekje achter dat dit geen gedichten zijn maar “Events”, Ono’s eigen versie van de in de jaren 1960 zo populaire Happenings. Het zijn maar kleine happeningetjes en dat is maar goed ook, de meesten zijn precieus & gedateerd. De brieven aan galeriehouders die achterin zijn bijgevoegd zouden best wel eens geschreven kunnen zijn door iemand die zich behoorlijk aanstelt.

Painting in three stanzas.

Let a vine grow.
Water every day.

The first stanza- till the vine spreads.
The second stanza- till the vine withers.
The third stanza- till the wall vanishes.

1961 summer

Derhalve was het merkwaardig te ervaren dat eén in de zoveel Events ineens loskomt uit z’n gedateerde context en werkt.  Niet als Event, maar als poëzie. Dat is schrikken. Ineens staarde ik niet naar de oprispingen van de middelmatige omhooggevallen vrouw van, maar naar een werk van een kunstenaar met kwaliteit en visie. Het scheelt dat Ono Japans is, en de stukjes zeer minimalistisch & vaak bizar, en dat ik met mijn beperkte kennis van Oosterse kunst meteen Zen en haiku’s in de achtergrond zag drijven- maar dan nog. Dit alles meerekenende blijft het staan dat ik ineens werd geraakt, terwijl dat niet mijn bedoeling was.

Is dit boek een aanrader? Mwah. Het is eerder een tijdsbeeld. Als kunst werkt het voor mij, maar alleen als ik het niet lees zoals het ooit bedoeld is. Is dat erg? Mwah. Mevrouw Ono leest waarschijnlijk geen Nederlands dus als jullie haar aandacht niet vestigen op mijn blasfemie zal ik dat ook niet doen.

Syllable Piece

Decide not to use one particular
syllable for the rest of your life.
Record things happened to you in
result of that.

1964 spring

Yoko Ono grapefruit

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s