Een kort verhaal over een kraai

Dit is een heel kort verhaal over een kraai en over alledaagse vervoering. Het is echt gebeurd, een paar weken geleden toen het mooi weer was. Ik fietste naar de stad (waarschijnlijk op zaterdag, waarschijnlijk om koffie te drinken) en bij de spoorwegovergang tingelden de spoorbomen dus ik stond stil. Aan de rechterkant, bij de parkeerplaats, stond niet zo lang geleden het allerlaatste van een rij begin-twintigste-eeuwse huizen, pittoresk en nostalgisch en zo klein dat een volwassen eenentwintigste-eeuwse man er zijn kont niet zou kunnen keren. Op een dag, vlak na de geboorte van Naomi, stond het huis er niet meer. Het hek om de lege plek is intussen volledig overwoekerd door wingerd en klimop en allerlei onkruid.

Daar stond ik, naast dat hek, wachtend op de trein uit Utrecht. Ik staarde naar niets en ik mijmerde over het verdwenen huisje en over lome zonnige dingen, en toen ineens keek ik recht in het blauwe oog van een kraai. Ze zat daar op dat hek, twee meter bij me vandaan en ze keek me onbewogen aan. Haar ogen waren blauw, grijsblauw, lichter dan je zou denken, ongeveer de kleur van mijn ogen maar feller.

Zij keek naar mij en ik keek naar haar, en ik dacht niets, niet echt, niet met zoveel woorden, maar ik voelde iets wat ik het beste kan samenvatten met “Zuster, waar was je al die tijd?” En de kraai keek me aan zonder enige uitdrukking op haar gezicht; wat klopt, want vogels doen niet aan gezichtsuitdrukkingen.

Natuurlijk begon de associatiemachine die mijn brein is te zoemen. Ted Hughes keek even door de heg en Hermes vloog over Haagweg 4 met een zwerm vogels om zich heen en Joni Mitchell zong een ijslijke noot en honderdduizend dingen flitsten langs zoals de trein naar Utrecht; maar daar ging het niet om. De kraai zat daar, hipte wat heen en weer, staarde naar me met haar ene en daarna met haar andere oog. Haar aanwezigheid maakte me blij.

Toen vloog ze weg en ik fietste door, naar de stad, om koffie te drinken. Zo gaan die dingen.

Advertenties

8 gedachten over “Een kort verhaal over een kraai

  1. past zo ornithologisch gezien beter dan op strand, daar laat den kraai je minder dicht bij komen. maar de toevoeging waar gebeurd is geen excuus rallo 😉

    • Ssssst! Wordt dit verhaal er beter op als ik nu op mijn knieen ga en aan de wereld & de Interwebs moet verkondigen dat het om een kauw ging? Bovendien, vriend Bart, op dat moment wist ik niet dat het een kauw was, dus for all intents & purposes was het een kraai. QED. Zeg maar.

    • Ja maar ik wist zeker dat het geen raaf was. Alleen zag ik later een echte kraai op het strand, en ik dacht dat het een raaf was. Dus tegen hem heb ik wel even foeke-foeke-ahhhhh, en UND WARUM geroepen. Hij keek me even onbegrijpend aan; maar het was dan ook geen raaf, die had wel geweten waar ik het over had.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s