Diertjes

Naomi naar bed brengen is de afgelopen twee jaar steeds omslachtiger geworden. Waar het ooit begon met haar van de borst af te halen, wachten tot ze ging gapen, en in haar bed leggen, werd het uitgebreid met het spooklampje, het speentje, de liedjes, en tandenpoetsen en voorlezen en allerlei dialogen en handjes vasthouden en bij haar blijven tot ze slaapt (of tot we er genoeg van hebben). Recentelijk is daar ook magisch denken bij gekomen.

Dat begon, natuurlijk, met een nachtmerrie. Twee nachtmerries om precies te zijn. Toep werd gillend wakker omdat er DIERTJES waren. In haar kamer. DIERTJES! DIERTJES!! en nog meer DIERTJES!!!  Twee nachten achter elkaar kwamen de diertjes, ze trilde en gilde en moest geknuffeld worden voordat ze tot rust kwam, en daarna was ze klaarwakker en we vonden het zielig voor haar maar we wilden ook gaan slapen; de narigheid was niet te overzien.
De derde avond kwam Naomi zelf met een oplossing.

“ Blijf je bij me?” vroeg kleine Toep, zoals elke avond.
“ Natuurlijk lieverd,” zei ik.
“ En jaag je dan de diertjes weg?”
Natuurlijk lieverd!” zei ik.
( Hogere machten, m/v, indien jullie bestaan en indien jullie een hand hebben in mijn leven, bad ik terwijl ik het meisje in haar pyjamaatje hielp, dank U voor dit heerlijke, heerlijke kind en de heerlijke hersentjes in dat heerlijke hersenpannetje. En ook alvast bedankt voor de nachtrust die deze maatregel ongetwijfeld gaat brengen.)
Toep klom haar bedje in, sprong even heen en weer, liet me zogenaamd woedend tellen tot drie en ging toen liggen in haar slaapzak. Zoen op het wonderneusje, aai over de haartjes.

“ Ga je nu de diertjes wegjagen?”
“ Zeker, dochter,” zei ik, “ nu gaan we de diertjes wegjagen.”
Ik deed het licht uit, schoof het gordijn voor het deurgat weg en keek streng.
“Diertjes!” riep ik, “ het is tijd om weg te gaan. Naomi kan niet slapen als jullie er zijn. Weg hier! Hee, jij daar, achter de commode! Weg! Ga maar naar beneden. Marcel doet zo de deur voor jullie open.”
“ Wat doen jullie?” Marcel stak zijn hoofd door het trapgat.
“ Ik jaag de diertjes weg, duh,” zei ik.
“ De lieve diertjes niet,” zei Naomi.
“ Nee, de lieve diertjes mogen bij mama in bed.”
“ Gezellig,” zei Marcel, ” maar ik ga nu even de deur opendoen voor de diertjes. ‘Truste Toeps.”
Hij grijnsde even en ging weer naar beneden.
“ Mama,” zei Naomi. Ze pakte mijn middelvinger, want daar zit mijn ring en dat is belangrijk.
“ Ja, lieverd?”
“ Maar, maar, als de diertjes komen, dan ga ik jou roepen.”
“ Of papa,” dekte ik mezelf in.
“ Nee, jij,” zei Naomi. Ze schoof wat heen en weer, draaide aan haar haartjes en begon gelijkmatig te ademen.
“ Dank je, lieverd,” zei ik.

En bedankt, hè, hogere machten. One out of two ain’t bad.

Advertenties

7 gedachten over “Diertjes

  1. Wij hadden een lied om het zolderspookje weg te jagen, dat hielp ook geweldig: “Spook, spook, kom maar hiehier ‘k heb het licht al uitgedaan!” En dan kwam die niet meer want dan was er voor hem niks meer aan. Maar mijn broer was ook bang voor de nachtvogel. Als hij ernaar keek dan ging hij dood. “Hoe weet je dat dan, heb je ernaar gekeken?” vroeg mijn zus. “Nee want dan was ik dood”. “Maar hoe weet je het dan?” Het antwoord was dat hij stiekem heel even gekeken had…

  2. Dag Nyph, wat had jij een hoop gesprekken over de nachtelijk dingen zeg- ik ging gewoon onder mijn dekens liggen wachten tot de haai wegging.

  3. Móói! En lief, ook.

    Ik had een monster onder mijn bed, dus moest ik ’s avonds altijd vanaf de gang mijn bed op springen want als ik ernaartoe liep zou hij mijn enkel grijpen…

  4. Ik lees dit prachtige blogje nu voor de tweede keer, mooi en zo herkenbaar. ik heb na de monster onder het bed periode rond mijn achtste nog de periode met amgst voor donkere ramen zonder gordijn gehad. want in de lucht waren russische satelieten em als je in t donker langs een onbedekt raam liep dan zagen ze je en werd je opgebeamd. ik vermoed dat ik een james bond film of een oude atartrek had gezien en niet begrepen. maar een onpretig gevoel bij ramen zonder gordijnen in t donker heb ik nog steeds….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s