De maagd en de feminist.

” Dit is het moment,” zei G, “om je te vertellen hoe ik tot man gemaakt ben.”
We zaten in een klein bruin koffiehuis en schuilden voor een hoosbui, G, Toep en ik. Het was een warme, sombere zomerdag en de hemelsluizen waren die dag nog niet gesloten geweest.
” Ik ben de enige man hier, ” had G gezegd, toen we net zaten.
Ik keek om me heen: eén meisje achter de bar, eentje ervoor, eén bij de broodjestoonbank en eén in een hoekje met de krant. En Toep en ik, natuurlijk. Hij had gelijk.
” Zelfs de kat is een vrouw.”
” Hoe weet je dat?” vroeg ik.
“Lapjeskatten zijn altijd meisjes.”
“Ah.”
G monkelde nog wat voor zich uit, ik gaf Toep nog een scheut appelsap en mijn koekje, en toen zei hij het.
” Dit is het moment om je te vertellen hoe ik tot man gemaakt ben,” zei hij.
Niet wat ik verwachtte te horen op een regenachtige zaterdagochtend. Eigenlijk wilde ik ook helemaal niet horen hoe mijn oom ooit ontmaagd was,  net zomin als ik dat van pak ‘m beet mijn ouders of Maxime Verhagen wilde horen; maar als G eenmaal bezig is met een verhaal gaat hij door tot hij klaar is, of tot Armageddon begint, wat er eerst is. Ik deed dus niet eens een poging om te suggereren dat dit niet het moment was, maar bad dat de andere dames in het etablissement geen Italiaans spraken, en ik zette me schrap.
” Ik was 22. Dat was behoorlijk laat als je ervan uitgaat dat ik zeeman was vanaf mijn 17e. Ik had namelijk nooit naar de hoeren gewild.”
” Um,” zei ik. Ik pakte Gs koekje van zijn schoteltje. Hij keek afwezig naar de lapjeskat.
” Mijn collega’s vonden dat… – ik werd nogal eens uitgelachen, en er werden er ook een paar kwaad, maar ik wilde gewoon niet. Vond het een naar idee. Niet dat ik nooit in de verleiding ben geweest- er waren er twee in Marokko, die hadden een ogen, ze hadden het gemunt op mij en een vriend, en ze begonnen van alles voor te stellen en te suggereren, maar wij vertrouwden het niet. Ik ben nog steeds blij dat ik niet met ze ben meegegaan maar ik heb nog nachten liggen zweten bij de gedachte aan die twee.”
” Oh?” zei ik beleefd.
” Ja en dan had je nog die wat sjiekere hoer in Lissabon- je wist dat ze meer high class waren als ze je lieten douchen, en zelf hun condooms bij zich hadden. Deze wenkte me en ze maakte een praatje en ze was nog redelijk beschaafd dus ik dacht, weet je wat, ik ga haar veroveren. Dus ik zei, nee ik ga nu niet met je mee, maar ik neem je morgenavond mee uit eten.
Nee, zei ze, ik kan niet mee.
Hoezo? vroeg ik. Negentien was ik, hè.
Ik kan niet weg zei ze, met die grote bruine ogen vol saudade, ik moet werken.
En overmorgen?
Overmorgen moet ik ook werken.
Dat was het. Als ik ooit al met de gedachte had gespeeld om met een prostituée mee te gaan, dan was het dan en daar afgelopen. Ze was een slavin, en ik ging daar niet aan meewerken.”
” Ah,” zei ik. Toep zat wat te spelen met haar rietje, blies belletjes in de appelsap en knoeide op tafel. Ik wilde G niet onderbreken dus ik liet haar maar.
” Maar toen ik 22 was  had ik genoeg geld bij elkaar om te gaan studeren, en het was augustus en ik had geen zin meer om te gaan varen. Ik hing een beetje rond, te wachten tot het academisch jaar begon. Toen werd ik gevraagd door een stel feministen – ”
” Feministen? Op Sicilië?”
” Het was 1978, iedereen was toen feministisch. En ze hadden allemaal gestudeerd hoor, allemaal zelfstandige werkende vrouwen. Maar deze dames wilden een co-operatieve camping oprichten op Marettimo,en ze hadden een token male nodig als manusje-van-alles, ook omdat de plaatselijke bevolking het anders helemaal niet zou vertrouwen. Dus ik ging met de feministen naar Marettimo. Een camping opzetten is best geinig, en ik was natuurlijk padvinder geweest.”
” Hm-m?” zei ik. Toep was duidelijk best moe, maar ze vond het ook gezellig, en zat dus om zich heen te kijken en een beetje te kletsen over wat ze zag.
” En toen was ik daar twee weken geweest en toen kwam de opperfeminist. Ze was klein en blond, en ze was architect. We snuffelden wat aan elkaar en drie dagen later was het zover.”
Hij staarde nog steeds naar de plaats waar de kat had gezeten, maar die kwam naar ons toegelopen en kroelde langs de tafelpoot.
” Poes!” zei Toep blij.
” Het was geweldig. Ik was allang over het idee heengestapt dat je als man een sexgod moest zijn, dat doet vijf jaar op zee wel met je, en zij was…”
” Poes,” zei Toep, “aaien?”
” Hee, ja, Toep,” zei ik, ” laten we de poes aaien.”
Toep en ik gingen op de grond zitten en aaiden de poes. De poes legde zich genietend neer en liet het zich welgevallen, ook toen Toep naar haar staart greep.
” Dat was mijn eerste seksuele ervaring. Nou was er in die groep nog een andere vrouw, en die wist het allemaal niet zo zeker, of ze eigenlijk wel van de mannen was, en die zag mij zo bezig, en ik was blijkbaar niet erg bedreigend of zo, en bovendien had ik het goedkeuringsstempel van de opperfeminist, en die andere knoopte dat goed in haar oren, en toen we weer op de universiteit waren, maanden later, toen klom ze bovenop me.”
” Nee, Toepsje, niet aan haar oortjes trekken liefie. Dat vindt de poes niet prettig,” zei ik.
” Maar het was vrij snel duidelijk, zij was niet van de mannen en de mannen niet van haar. Ik heb er nog een tijdje mee gezeten hoor, was het mijn schuld, had ik iets verkeerds gedaan? Maar het moest gewoon zo zijn. En dat was mijn tweede seksuele ervaring. Een wereld van verschil. ”
G zweeg en keek nadenkend voor zich uit. Ik zette me weer schrap.
A tabbycat,” zei hij, ” dat zijn altijd meisjes.”
Godlof, hij was opgehouden.
” Hee, het regent niet meer,” zei ik, ” zullen we verder lopen?”
” Ja,” zei G.
” Spetteren in de plas,” zei Toep, ” met de voetjes?”
” Maar dit was dus het verhaal van hoe ik man werd,” zei G, vriendelijk lijzig onverstoorbaar, met een laatste blik op het koffiehuis, ” tegen alle zeemanstradities in ontmaagd door een feministische architect.”
Ik zei niks en hees Toep in haar regencape. Het was een mooi verhaal, en ik was in elk geval niet deelachtig gemaakt aan de intieme geschiedenis van Maxime Verhagen. Dat was wel een zonnestraaltje op deze regenachtige dag.

Advertenties

4 gedachten over “De maagd en de feminist.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s