Geef toe: een hoofddoek staat geweldig

Als ik moslim was, dan zou ik een hoofddoek dragen. Ik zou allemaal rationele argumenten hebben, en emotionele, en een enkele religieuze. Aan het einde van de hele rits zou ik helaas en tot mijn schaamte, maar volledig legitiem toe moeten geven: het staat me ook goed.

Ik zou het doen omdat ik me verbonden voelde met het land van oorsprong, nog los van hoe daar momenteel de wind waait. Het is geen kattenpis om te horen tot een niet-dominante sociale groep, en als ik moslim was, waar ik ook vandaan zou komen, dan zou ik willen laten zien dat ik Een Van Hen was, en niet Een Van Ons. (Jullie, bedoel ik.) En ik zou het doen omdat ik mijn vader trots wil maken, zoals ik weet dat mijn sproeten en mijn ogen en mijn liefde voor schrijven hem trots maken.  Oh ja, en omdat al mijn vriendinnen er één droegen op de middelbare school en omdat ik er al zo lang een draag dat mijn Gestalt van mezelf een hoofddoek heeft. Een beetje dezelfde soort reden waarom Elsbeth Etty haar haar rood verft waarschijnlijk, en waarom Ilja Leonard Pfeijffer zo behaard is. Misschien was ik als moslim overtuigder gelovig dan ik nu ben (hoewel ik het betwijfel); dan zou ik afgezien van mijn vader ook God trots willen maken.

Dit zijn allemaal legitieme redenen om de persoonlijke keuze voor een hoofddoek te maken, en ik zie het mezelf zo doen.

Ben ik om, mensen? Waar zijn mijn principes van zelfbeschikking en vrijheid voor De Vrouw gebleven?
Wees gerust, Wilders; ik ben tegen de hoofddoek. Ik ben tegen alle dwingende, beperkende kledingvoorschriften, of ze nou cultureel of religieus zijn, die verschil maken tussen geslachten. Lange rokken en hele korte, wijde kleren en hele strakke; als de keuze voor een dracht gemaakt wordt door iets of iemand buiten de drager (met name v) van die kleren om, dan ben ik ertegen. Kleine meisjes met hoofddoeken, daar gaat mijn haar al helemaal (ongehinderd) rechtop van staan. Op die leeftijd is het pure stigmatisatie. Je bent een meisje, is de boodschap,  jij bent degene met de  menstruatie en de beperkingen, en daarom heb jij de hoofddoek. Andersom kan ook;  jij hebt de hoofddoek en daarom heb je de beperkingen en de menstruatie. (Niemand heeft kinderen van rond de twaalf ooit kunnen betrappen op al te grote helderheid in bio- en theologische zaken, maar sociaal gesproken weten ze verdomd goed waar ze staan.)

En laten we wel wezen, als het dragen van de hoofddoek  wordt verkocht als maatregel om De Vrouw te beschermen tegen de geilerigheid der mannen (abjecte honden zijn ze maar ze kunnen er niks aan doen, de HEERE heeft ze nou eenmaal zo geschapen en iemand moet de wijste zijn, dus weg met dat haar en die oren en die nek en bedek eigenlijk maar je hele gezicht als je toch bezig bent) dan slaan een heleboel jonge hoofddoekdragers de plank flink mis. Dan bedek je je haar en je oren en je nek;  maar je hult de rest van je jonge lijf in strakke kleertjes die heel subtiel de appetijtelijkheid nog eens accentueren- Make no mistake, dames. God ziet alles.

Een hoofddoek kan met religie te maken hebben, met emotie, en met lifestyle; hoe hou je dat uit elkaar? Begin jaren 1990 las ik een een interview met een vrouw van Marokkaanse afkomst, ik denk in NRC. Ik weet helaas niet precies meer hoe ze heet. Deze vrouw was sinds haar late tienertijd een militante hoofddoekdraagster geweest en activiste tegen discriminatie. Ze kondigde in dat interview aan, haar hoofddoek  definitief af te doen. Er stond een foto bij, een vriendelijke vrouw met diepbruin haar met een beetje slag dat vrij gewoontjes onder haar kaak was afgeknipt. Het was duidelijk dat ze de hoofddoek du jour net had afgedaan. Ze vertelde dat ze haar hoofddoek had gedragen zoals een punker zijn hanekam, en dat beeld is me altijd bijgebleven. In oorsprong waren tatoeages en hanekammen ook statements, en voor zover ze dat niet meer zijn; hoe weet je waarom iemand er een laat zetten of knippen? Hoe zou je iemands zelfgekozen uiting van eigenheid verbieden?

Ik zie het mezelf zo doen, een hoofddoek. Ik zou me  lekker afzetten tegen de dominante cultuur (zij moeilijk doen; ik ook moeilijk doen), ik zou God en de conservatievere leden van mijn familie tevreden houden, ik zou scherpe oordelen hebben over andere bevolkingsgroepen dan de mijne, en gefundeerde over mensen uit die groepen die ik persoonlijk zou kennen;  ik zou meedoen met mijn vriendinnen, ik zou gewoon een leven hebben met werk en koffie in de stad. Ik zou trouwen met een nette jongen die tijdens het liefdesspel mijn hoofddoek van me af zou rukken like there’s no tomorrow – en mijn hoofddoek zou me waanzinnig goed staan.

Advertenties

5 gedachten over “Geef toe: een hoofddoek staat geweldig

  1. Het wordt nog wel een keertje nationale-hoofddoekjes-draag-dag, als statement van autochtone vrouwen voor de vrijheid van kleding. Echt. En jouw blog is super. xMM

  2. Ik heb laatst nog eens wat staan experimenteren met sjaals. Ik zou denk ik met je meedoen, het staat mij ook wel, en ik ben nu eenmaal een meeloper he, No Identity 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s