Zo/Pro/Da: Allert geeft een feestje III 2nd ed. w. some revisions by the author.

Chiara gaf me een glas whiskey en we klonken.
“Op de familie van Rooyen,” zei ze, “op Paulie en haar klootzakken, op Allert en zijn whiskeyvoorraad en op Rutger die echt gek is.”
“Maar hij houdt wel oprecht van telescopen,” zei Hanna, en hief het glas.
“Mijn god wat een nerd,” zei ik.
“Jullie hadden het wel gezellig met z’n tweeën op de koelkast,” zei Hanna.
“Dit moet je lezen!” riep Allert, hij liep met iemand mee de gang op en bleef daar op luide toon tegen haar praten.
“Is Allert dronken?” vroeg Chiara, ze boog zich achterover om in de gang te kijken en kwam met haar hoofd tegen Michiels brede borstkas aan.
“Nee,” zei Michiel, “Allert drinkt helemaal geen alcohol.”
We staarden allevier naar de deuropening, we konden Allert niet zien maar wel horen en hij riep iets over dat Kerouac America Begrepen Had, niemand voor en niemand na hem had de ziel van de States zo goed doorzien…
“Daar wordt een arme ziel bekeerd,” zei Michiel glimlachend.
“Allert is minstens zo gek als Rutger,” zei ik.
“Pas op, daar loopt’ie,” zei Hanna rustig.
“Nou ja, het is toch zo?” riep ik, maar ik voelde me helemaal warm en knalrood worden. We zagen Rutger de keuken verlaten en toen zei Hanna:
“Allert is niet gek, hij is manisch-depressief of zo.”
“Of zo,” echode Chiara, “is dat beter of zo?”
“Zeg,” sliste ik, ik was overgegaan op inferieure whiskey, “wisten jullie dat je de hoofdstukken van een proefschrift los moet publiceren?”
“Ja, natuurlijk,” zei Chiara.
Hanna knikte afwezig en Michiel mompelde meestal wel. Ik nam een slok. Ik voelde me alsof ik van de huishoudschool kwam.
“Hoezo?” vroeg Hanna.
“Rutger, en z’n telescopen, hij begon erover,” zei ik.
“God wat een nerd,” zei Chiara.
Hanna haalde haar schouders op.
“Hoeveel mensen ken jij met harstocht voor hun vak?”
“Rutger is zo saai,” lispelde Chiara, “Allert is veel leuker.”
Mensen met hartstocht voor hun vak, pruttelde ik, wat voor leven was dat nou, leven voor je vak? What about mensen, pruttelde Chiara, what about je vrienden? Hanna rolde met haar ogen, maar sprak ons niet meer tegen; Chiara schonk me nog een glas foezel in, en we klonken op, eh, dinges-
Net op dat moment kwamen Rutger en Allert de keuken weer binnen.
“Waar bemoei je je mee!” brulde Allert.
Rutger keek hem stug aan en zei niks. De muziek dreunde vrolijk voort maar de lucht was dik geworden;  iemand, en dat kan ik best zelf geweest zijn, liet een ongemakkelijke giechel ontsnappen, en toen zei Chiara “Waarom is het zo stil?” en toen klonken nog veel meer ongemakkelijke giechels  en begon iedereen weer te praten.
Michiel liep naar Allert toe, hij pakte zijn arm en samen liepen ze de keuken uit; Rutger bleef even staan, zijn schouders hoog opgetrokken, dan pakte hij langzaam zijn shag uit zijn borstzak en liep hij, nog steeds stug kijkend, ook naar de gang.
“Wat was dat nou?” vroeg ik.
“Rutger heeft zich met Allert bemoeid,” zei Hanna, “dat is zijn roeping.”
“Nee, telescopen zijn zijn roeping,” giechelde Chiara en ze dronk haar glas leeg.
“Oh god, is dat Jacob Bregman?”
“Ja, maar hij gaat net weg,” zei ik.
“Mooi,” zei Chiara en ze schonk ons nog een keertje in, terwijl ze me toevoegde “Maar Michiel- ik weet niet waar hij is, maar Michiel is dus duidelijk stukken leuker voor jou dan Allert.”
“Eh, wat?” wankelde ik, ik hoopte koeltjes, en Chiara zei Neee, niks, omdat ze de onschuld zelve was, en ik had wel vrij veel gedronken, toch wel.
Achter me hoorde ik Allert zeggen, blijkbaar weer in opperbeste stemming:
“Maar wat is er dan mis met Gerard Reve?”
Naast me zei Chiara,
“Oh, shit,” ze trok een grimas en rende in de richting van de wc.
“Nee he,” zei Hanna. Ze zette haar glas neer en liep achter Chiara aan.
“Homofiel vind ik geen probleem,” zei iemand achter me, “maar katholiek, bekeerd nog wel…”
Ik zette mijn glas ook neer en wankelde naar de bank. Allert dook op en zei iets vriendelijks.
“Ik wil naar huis,” zei ik.
“Nee, nee,” zei Allert, hij had vlekken onder zijn ogen maar hij keek me wakker aan, “niet zomaar gaan Tamar, dan moet je eerst een afscheidsgeschenk van me ontvangen-”
“Nee, ik wil naar huis,” zei ik, “maar eerst moet het draaien ophouden.”
Ik liep naar de bank, duwde iemand opzij, nestelde me, en viel in slaap.

Advertenties

3 gedachten over “Zo/Pro/Da: Allert geeft een feestje III 2nd ed. w. some revisions by the author.

  1. En de vraag is nu natuurlijk: hoe ziet de wereld eruit als ze weer wakker wordt?
    Leuk weer, Anna. Allert is al met al nu wel een beetje opduikerig, maar zo gaat dat ook meestal op je eigen feestje…
    Een ding: “Rutger heeft zich met Allert bemoeiD”

  2. LOL – en ik maar denken: nee, dat ga ik niet online zeggen… Daan bedankt. Die vermaledijde bemoeial van een Jacob Bregman komt ook weer om de hoek kijken, pfff. De spanning tussen Tamar en Allert wordt nu tenminste een pietsie broeieriger (maar dat kan natuurlijk nog veeeel erger) 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s