Zondag Prozadag: Allert geeft een feestje I

¶ Met enige schroom is het dat ik dit stuk proza op Ralloblog plaats. Dit is deel eén van een langer stuk, waarvan ik onder de naam “Allert geeft een feestje” een aantal zondagen een stukje zal posten Now you keep in mind that I’m an artis’, an I’m sensitive about my shit!

Allert geeft een feestje I

Natuurlijk ging ik naar Allerts feestje; iedereen ging naar Allerts feestje. Hij deed de deur open en trok me binnen, gaf me drie klapzoenen en wapperde in de richting van de kapstok. Zijn gezicht was vriendelijk en alert. Hij opende mijn pakje heel precies, plakbandje voor plakbandje, zijn haar kwam in zijn gezicht gezakt maar hij veegde het niet weg en brulde zijn grote lach toen hij mijn cadeau zag.
“Ik weet niet of je hem al hebt…” begon ik, maar hij gaf me weer drie klapzoenen en beloofde dat hij meteen de volgende dag zou beginnen met lezen, Rituelen van Nooteboom, precies wat hij nodig had, Tamar je bent een vrouw uit duizenden. Hij ging me door de ijskoude gang voor naar de keuken, waar het loeiheet was. Pak wat te drinken.Toen ging de bel weer en hij rende naar de voordeur. Ik keek om me heen en probeerde me te oriënteren in het weinige licht, maar net op dat moment keek Rutger me aan en knikte.  Ondanks dat ik wist dat zijn blik niet per se uitnodigend bedoeld was ging ik naast hem zitten in de vensterbank, met mijn voeten op het deksel van de vuilnisbak.
“Hai,”  zei ik.
“Hallo,”  zei hij.
“Gefeliciteerd met Allerts verjaardag,”  zei ik.
Hij haalde zijn schouders op. Pakte een pakje shag uit zijn borstzak en bood me een voorgedraaide sigaret aan.
“Eh – dank je wel,”  zei ik, God weet waarom maar ik nam hem aan, “m’n eerste peuk in vijf jaar.”
Hij keek me ongelovig en triomfantelijk aan en ik besloot deze sigaret op te roken al werd het mijn dood.
We waren in een grote keuken met overal mensen. In een hoek speelde een ouderwetse stereo iets wat ik niet goed kon horen. Aan de tafel midden in de kamer klaverjaste een groepje filosofen en om de tafel heen dreven losse mensen. Rutger en ik zaten in het hoekje bij de koelkast, maar omdat het meeste bier op het binnenplaatsje stond en de rest van de drank bij de stereo zaten we relatief rustig.
“Hoe is het met jou?”  vroeg ik. Rutger rommelde wat in de koelkast en gaf me een pijpje.
“Mwah,”  zei hij,  “m’n artikel schiet niet op.”
“Waarover schrijf jij een artikel?”
Hij keek me aan alsof ik een geintje maakte.
“Over telescopen.”
“Oh,”  zei ik. Ik inhaleerde diep en deed alsof ik niet genoot van mijn sigaret.
“Dat hoofdstuk van mijn proefschrift,”  zei Rutger, “dat gaat over telescopen.”
“Oh,”  zei ik, “maar wat heeft dat met je artikel te maken?”
“Mijn art-tikel,”  zei hij, stotterend van afkeuring, “mijn art-tikel is een hoofdstuk van mijn proefschrift.”
“Oh,” zei ik weer. Ik hield me maar vast aan mijn sigaret.
“Maar het gaat dus niet goed met je artikel,”  zei ik.
“Eigenlijk met m’n experiment,” zei hij, en terwijl hij praatte (…spiegels, gaswolken, computers…) veranderde zijn gezicht. Hij had diepliggende bruine ogen, zoals Allert (…pulsen, zoals zilverfolie op de v-vullingen van je kiezen, weet je wel?…) en hij keek me vanuit zijn scherpe smalle gezicht verwachtingsvol aan, stotterde enthousiast (…want ik kan dat met een goede-goede vijf procent opschroeven denkkikik…) en gesticuleerde met zijn handen, sigaret en pijpje inbegrepen. Zijn korte efficiënt gefatsoeneerde haar probeerde uit puur enthousiasme los te komen uit de greep van de gel.
Ik rookte mijn sigaret op en pakte twee nieuwe pijpjes, en ik probeerde af en toe een vraag te stellen. Verspilde moeite.
“Jeetje,”  zei ik, toen hij eindelijk naar adem hapte,  “wat interessant.”
Hij keek me streng aan en zei:
“Ik ben iets echt nieuws aan het doen.”
“Jeetje,”   zei ik, “en wat ga je doen als je klaar bent?”
“Naar Chili,”  zei hij,  “er is daar iemand die onderzoek doet naar -”  een paar mysterieuze bijzinnen volgden “en ik denk dat ik d-daaraan kan bijdragen.”
“Ah.”
We zaten in de vensterbank en namen een slok van ons bier. Rutger bood me een tweede sigaret aan die ik weigerde. In de ene hoek stond een groepje mensen vage dansbewegingen te maken bij de stereo. Op de bank zaten Hanna en Chiara, ze wierpen me medelijdende blikken toe, maar ze deden geen pogingen me te bevrijden.
“Wat ik ga doen hangt eigenlijk af van hoe het met Allert gaat,” zei Rutger ineens.
“Hoezo? Waarom? Wat is er mis met Allert?”
“Nu n-niks,”  zei Rutger, zijn gezicht had zich weer gesloten en hij staarde onbewogen naar de klaverjassers.
“Eh, hoezo?” vroeg ik weer,  “Wat is dat voor duistere hint?”
“Dat is geen d-duistere hint,”  zei hij, “ik dacht hardop.”
Door zijn wolk sigarettenrook keek hij me veel langer aan dan ik prettig vond. Zo fronsend leek hij heel erg op Allert en ik vroeg me ineens af waarom ze samen in eén huis woonden. Ze waren misschien broers, maar zo graag mochten ze elkaar ook weer niet.
“En hoe is het met jou?”  vroeg hij, nog steeds naar me starend.
“Oh, goed,” zei ik, “ik heb even een studiedip, maar dat is niet zo ernstig.”
“Hm,”  zei Rutger streng. Hij dronk zijn pijpje leeg, drukte zijn peuk uit en vroeg wat ik nou eigenlijk wilde met zo’n studie als Engels. Ik kreunde hardop.
“Ik vind de taal gewoon leuk,”  zei ik.
Rutger keek me aan alsof hij me zojuist Sanskriet had horen spreken.
“Hee,”  zei ik resoluut, “is dat je zus, ik moet haar even gedag zeggen hoor.”
Rutger fronsde nog steeds maar maakte een overwacht hoffelijk gebaar met zijn hand, en ik maakte me uit de voeten.

Advertenties

6 gedachten over “Zondag Prozadag: Allert geeft een feestje I

  1. Hoi Anna,

    Dank je wel voor je roerselen! Goede dialoog, en een cliffhanger toe (wat is er met Alert aan de hand? Ehm… Allert, natuurlijk) Zoen!

  2. jaa! en daar staat het dan, spinntje in het wereldwijde web 🙂
    ben ik nou gek of is de ik vorm nieuw? (sorry, je kent mijn geheugen)
    doeg!

      • Dat doet het, lieverd, dat doet het!

        Leuk om het weer op de planken te zien. Nu met andere belichting 😉 Ik zou zeggen break a leg! Enne… dit eerste stukje smaakt naar meer 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s