Museale liefde

Ik hou van musea, en ik hou ervan om met Marcel naar musea te gaan. Voordat Naomi geboren werd was naar musea gaan onze belangrijkste activiteit op vakanties. We gingen naar binnen om een uur of tien ’s ochtends, we zwierven rond tot we neervielen en we kwamen pas weer naar buiten als de dame van de intercom voor de allerallerlaatste keer omriep dat ze nu echt echt gingen sluiten, en strategische deuren werden gesloten zodat de laatste drie man en een paardenkop m/v alleen nog maar in de richting van de uitgang konden lopen.

Marcel bepaalt vantevoren wat hij wil zien;  maar als we eenmaal binnen zijn dan begint hij vooraan en loopt hij door tot hij bij het einde is. Vroeger ergerde ik me wel eens omdat  ik dacht dat hij rucksichtlos door al die schoonheid heen galloppeerde, totdat ik erachter kwam dat hij gewoon goed kan kijken, en ook bij een behoorlijke snelheid  zeer goed in staat is om op te nemen wat belangrijk is. Zo is Marcel, hij is relaxed maar hij mist niks. ( Dat is waarschijnlijk omdat er Oriëntaals flegma door hem vloeit. Volgens mijn moeder dan.) Hier in huis is hij degene die kunstboeken koopt, en ze leest, en de verbindingen maakt tussen het ene boek en het andere en het schilderij aan de muur. ( Wat hij ook doet is (onder andere…) kunstdocumentaires opnemen, en ze dan opzetten terwijl ik me opmaak om een blog te schrijven of mijn nagels te knippen, waardoor ik minuten lang met open mond aan het kijken ben voordat ik tot mezelf kom. Het effect is hier al eerder beschreven.) Hij is degene met de systematische aanpak, terwijl ik feiten en verbanden en roddels en weetjes opneem als ze zich voordoen.

Ik loop een stuk langzamer door een museum dan Marcel. Mijn hoofd en mijn hart zijn een stuk sneller vol dan die van hem, en ik heb op gegeven moment besloten dat ik niet alles kan zien, en dat ik daarom wat ik zie maar goed moet zien. Ik loop graag een zaal binnen, kijk rond (een enkele keer draai ik onwillekeurig een pirouetje), en ga dan kijken naar iets wat me opvalt. Ik probeer er echt goed voor te gaan staan,  echt te zien waar het over gaat, te horen wat het me vertelt. Ik heb jaren geleden het essay Art Objects van Jeanette Winterson gelezen, waarin ze terloops een aantal vragen benoemd die je kunt stellen aan of over een schilderij. Als ik een schilderij moeilijk vind, of stug in de omgang, dan drijven die vragen altijd naar de oppervlakte, en ga ik ze stellen. Vaak vind ik de antwoorden maar niks, maar dat is relatief onbelangrijk. De aandacht voor het schilderij is uiteindelijk het belangrijkste. Het valt me op dat schilderijen die ik op deze manier probeer te zien me beter bijblijven dan schilderijen waar makkelijker naar te kijken is, maar ook makkelijker aan voorbij te lopen.

Er zijn nog twee dingen die ik leuk vind aan musea. De een is de audiotour. Echt waar. Meestal nemen we er een, en ik zal altijd in mijn aantekeningenboekje noteren of hij goed is of niet. Heel vaak is het niks, een samenvatting van het informatiebordje bij het schilderij; en soms is het een demonstratie van hoeveel wazige arty-farty onzin een mens samen kan pakken in de tijdsspanne van twee minuten (de blauwe klodders symboliseren lichtheid, terwijl de donkerrode vooruitwijzen naar de Russische Revolutie van 1917…). Woody Allen kan het ook, maar dan is het nog grappig. Zo’n audiotour is vervelend en ergerlijk; waarom zou ik een audiotour nemen als ik er niks van kan leren? Maar soms is de audiotour wel goed, en vertelt het je in diezelfde tijdsspanne van twee minuten alles wat je hoeft te weten over de kunstenaar, het werk, de sociale context en de artistieke context- en dan valt het geblaat over blauwe en donkerrode klodders ineens op zijn plek. Een goede audiotouren is als een goede leraar; voor nu weet je genoeg maar je kunt niet wachten tot je thuis meer informatie op kunt gaan zoeken. Zulke audiotours (en zulke leraren) zijn schaars.

Het andere dat ik leuk vind aan musea zijn de cafetarias. De lunchrooms. De coffee corners. De oase waar je even kunt rusten, het kopje koffie of het glas jus d’orange waarbij je even rustig kunt zitten nazoemen over wat je net gezien hebt. Ze zijn er in allerlei soorten en maten en ze zeggen van alles over het museum, en over wat het museum van zijn bezoekers wil.  Museumcafetaria’s waar je op de de tocht zit, museumcafetarias die je niet kunt vinden tenzij je Oezbeeks leest en langs de panter durft te abseilen, museumcafetarias waar je drie kwartier wacht op een kopje waterig bocht, museumcafetarias waar je comfortabel zit met een fraai uitzicht over een mooie tuin met een fijne feng-shui-fontijn, museumcafetarias die mooier zijn dan het museum… Ze zijn allemaal boeiend, en ik ga er nu niet over uitweiden, want dat ga ik elders uitgebreider doen. Heel erg uitgebreid.

Ik hou van musea. En ik hou heel erg veel van museumcafetarias.

Advertenties

Een gedachte over “Museale liefde

  1. ik noem mezelf altijd museumbarbaar… ik ben er zo een die een museum inloopt, en er dan in een noodtempo doorheen loopt, behalve dan af en toe ineens bij 1 bepaald schilderij, of vaker nog, een plek. vaak een binnenplaats of een ander architectonisch leuk plekje…The national portrait gallery in Londen boeit me vooral doordat je er een chornologisch verhaal kan volgen door de bordjes te lezen – de schilderijen bekijk ik nauwelijks.

    ik heb het altijd met musea, wat er hangt en staat – op een gegeven moment is het meer van hetzelfde en denk ik bij elke nieuwe ruimte “ohja, leuk”. maar ik geniet er wel van. vooral van daar te zijn. tussen al die dingen. en vooral in die ruimtes. het MOMA vond ik in NY dan ook zoveel leuker dan het Metropolitan museum. het Guggenheim was me dan weer te gezocht (en te duur). ik hou niet zo van ronde ruimtes.

    misschien had ik bouwkunde moeten gaan studeren. :’)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s