Duiven in Het Nieuws: Usability, luxe & karma

Waar is Rallo mee bezig? Wat valt haar op aan de wereld? Heeft ze iets gelezen of meegemaakt waar de stoom van uit haar oren kwam? Heeft Naomi iets geniaals gedaan, maar niet zo geniaal dat er een heel blog aan hoeft te worden gewijd? Lees het allemaal in Duiven in het Nieuws!

¶ Vriend D. zit in Web 2.0, wat wederzijdse flow van internet-gebruiker naar internet-maker en viceversa behelst (onder andere); broer M. zit in de usability, wat betekent dat hij zijn stinkende best doet om op een site waar dagelijks vele gefrustreerde (en ongezonde) mensen met vragen komen, door een zo efficiënt mogelijke en gebruikersvriendelijke structuur en lay-out, de frustratie (en daarop volgende ongezondheid) tot een miniem peil te beperken. Allemaal goed karma.

Merkwaardig genoeg zorgen de bezigheden van deze mannen niet dat ik een gestroomlijnder Internet verlang, maar eerder dat ik de fysieke dingen om me heen met een beady eye ga bekijken. Van daaruit beam ik jullie up naar het koffiezetapparaat van mijn werkgever. Dig this: In plaats dat de filterhouder in een filterhouder-houder zit, die niet in aanraking komt met de koffie, en dat het geheel vast zit op zo’n manier er geen koffie aan de rest van het apparaat kan komen; zit de filterhouder ingebed in een plastic rand, waarin de koffiedrap zich verzamelt en verzamelt en verzamelt tot je er, in de woorden van mijn tante Ita, bonen zou kunnen kweken. Nee, het is niet zo erg. Maar wie maakt er in een tijd waarin we heen en weer kunnen communiceren tot er een tunnel door onze hersenen loopt, en stroomlijnen tot we er allemaal uitzien als dolfijnen, in godsnaam nog een koffiezetapparaat dat alleen schoon te maken is door het a) in handen te geven aan een ervaren schoonmaakster, bouwjaar pre-1950, b) volledig onder te dompelen in water? Slecht karma!

¶ Gezanik over schrijfmateriaal is luxe-gezanik. Als je echt echt moet kun je ook schrijven op de randen van oude kranten, met een broodmes dat gedoopt is in paardenstront. Maar dat is alleen als het echt echt moet, en daarom heb ik de laatste tijd mijn favoriete merken schrijfblokjes, Moleskine en Clairefontaine, aan een onderzoek onderworpen. Helaas, helaas, hier wint de status  het weer van het comfort. Mij is namelijk gebleken, is dat bij Clairefontaine  de afstand tussen de regels perfect is voor mijn handschrift, en die afstand blijft in de meeste modellen hetzelfde. Het papier is goed: glad genoeg voor je vulpen ( maar niet zo glad dat de inkt seconden nodig heeft om te drogen), meegaand genoeg voor je balpen ( maar niet zo meegaand dat je er in weg zinkt) en korrelig genoeg voor je potlood. Bij Moleskine daarentegen is er met het papier niks mis, maar is het probleem de lijntjes;  ze staan in de meeste handzame modellen eigenlijk te dicht op elkaar. Ik ben er aan gewend maar in momenten van grote opwinding of haast ga ik hanepoten en dan past het niet meer in die petieterige ruimte.

Wat is dan het issue? Het is toch duidelijk welk merk hier wint? Nee, oh lezer. Nee nee nee nee nee. Clairefontaine maakt namelijk zijn blokjes en schriftjes in een oubollig dessin met vakjes kleur in suffe kleuren, en meent er goed aan te doen zijn slecht aangepaste negentiende-eeuwse pseudo-Mucha-gone-very-1970-logo op de boekjes te drukken. Het ziet er niet uit. En het enige boekje in de serie dat er wel ok uitziet is weer behept met onnodige kartonnen tussenbladen, zogenaamd handig om Dingen in te Doen. Ik wil geen Dingen in mijn notitieboek Doen! Ik wil er in schrijven, nom d’un tonnere!

Nee, dan de Moleskine. Elegant. Nifty. De Apple onder de notitieboekjes; echt handig, maar ook echt een statussymbool. En natuurlijk verkrijgbaar in nuttige uitvoeringen als de Leporello, het Muziekpapier, de Reporter, en mijn geliefde veelgebruikte favoriet, Die Ene Met de Vijf Tabjes.

Oh, maakte Clairefontaine maar elegante hippe boekjes in effen, tijdloze kleuren! Dan zou ik tegen de stroom inzwemmen. Dans les circonstances hou ik het maar zo;  Clairefontaine voor de lekker en Moleskine voor de mooi en efficiënt.

Wat doe ik eigenlijk met al die schrijfboekies? Oh lieve lezer.  Stof verzamelen, letterlijk en figuurlijk. Maar dat is iets voor een ander blog.

¶ Gisteravond hing P.U. aan de telefoon. P.Wie? vroeg ik, maar Marcel haalde zijn schouders op en gaf me de hoorn. En toen wist ik het weer: die aardig klinkende man van Amnesty International aan wie ik bij mijn weten al twee keer gezegd heb dat ik niet zou gaan collecteren. Ik vind het hypocriet, wel lid zijn maar geen actie willen ondernemen; maar ik ben ook buitengewoon oprecht in mijn angst voor akelige honden die achter een deur vandaan komen en me omverwerpen terwijl hun baasje achter ze de deur uit strompelt en zegt

” Hector, af! Af!  Let maar niet op die ouwe dibbes, hij doet niks hoor!”

en mijn brein in doodsangst terug is in de Bronstijd toen mannen mannen waren, vrouwen godinnen, en honden bloeddorstige monsters.

Nee, lieve Amnesty, ik ga niet deur-aan-deur collecteren. Gelukkig heeft meneer U. iets anders voor me verzonnen. Be still my heart; met een beetje mazzel houden we ons karma voor dit jaar op peil zonder in de muil van Hector te hoeven kijken.

Advertenties

12 gedachten over “Duiven in Het Nieuws: Usability, luxe & karma

  1. De voorliefde voor de Clairfontaine komt omdat het van die handige hulplijnen heeft. Letters als d,l,p komen hier hier volledig tot hun recht. Letters die in andere boekjes buiten de lijnen komen… rebelse letters. Maar, zo blijkt, ook letters hebben structuur nodig. Het is waar, het echte schoonschrijven behoeft geen krans, maar schoonheid met snelheid, het schrijven in het dagelijks leven, komt met vangrails; willen letters niet botsen en wil het schrift niet chaotisch worden.

    En de kwestie van het bestaan van notitieblokjes…
    Notitieblokjes zijn kleine wensen. Het is een object dat te groot is voor de premature ideeën, maar te klein is om deze uit te werken tot een verhaal.
    Te groot voor de kus, maar te klein voor de liefde.

    • Dag Nee, welkom chez Ralloblog! De letters van mijn hand zijn so wie so rebelse rakkers, maar dat heeft eerder te maken met mijn niet bijzonder fijne motoriek. Het was een merkwaardige ervaring te ontdekken dat er in een A5 blokje toch heel andere dingen komen te staan dan in een A4 of in een Moleskine met ielige lijntjes. De Amerikaanse dichter Wallace Stevens was arts & heeft veel van zijn gedichten zijn geschreven in zijn receptenblokjes. Receptenblokje-sized gedichten zijn heel anders dan behangrol-size gedichten.

  2. Ken je de boekjes van Sigel Conceptum? Daar heb ik er een van. Die heeft bladzijdenummers, en de eerste paar bladzijdes zijn te gebruiken als inhoudsopgave. Hoe gaaf is dat?

    • Ohhhh nee!! Neee nyph, nee! Het klinkt als het summum van zowel cool als handig, en het is natuurlijk precies wat ik NU nodig heb! Zeker niet te krijgen in Leiden he? Hoopte ik al.

  3. Dit even om te laten weten: ik lurk, maar lees wel! En… moleskin boekjes met muziekpapier? Ik heb me altijd een beetje afgezet tegen de moleskin-mode, maar *drool* tot nu toe teken ik overal zelf lijntjes in. Toch maar eens gaan kijken dan…

  4. Jaaaaaaaaaaah Moleskine! Fantastische boekjes; ik zweer bij die dingen. Elegantie is zéker belangrijk. Wel jammer dat de Moleskine al iets minder exclusief is sinds ie verscheen in -gasp- de verfilming van de Da Vinci code. Maar het zijn fijne boekjes om altijd bij je te dragen en dingen in neer te krabbelen… Een mooi voorbeeld daarvan vind ik nog altijd het Moresukine project: http://tokyoblog.livejournal.com/.

  5. Ben al jaren aan de A5 Moleskin -zonder lijntjes! Geschikt voor krabbels in elke gemoedstoestand en te beschrijven onder elke hoek.
    Ben alleen wel teleurgesteld in de verslechterde kwaliteit van de boekjes, heb er een paar liggen waar ik de garantie van op de test ga stellen.
    Enne, blij te horen dat er nog iemand anders is die ook met vulpen schrijft 🙂

    • Ha Elisabeth! Welkom! Het spijt me, ik schrijf niet standaard met vulpen, en dat heeft te maken met mijn idee van onsterfelijkheid. Deze mysterieuze connectie leg ik nog wel een keer uit (grijnsch). Gr! Aa

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s