De jeugd in het geding

Enfin, ik vind het lastig om uit te leggen waar die intense jeuk vandaan kwam toen ik las over het onderzoek “De Grenzeloze Generatie” van Motivaction, waarin ze uitleggen dat de jeugd van dit moment onze samenleving naar de knoppen gaat helpen. Ik  heb  het onderzoek zelf niet in handen gehad, en al had ik het onder m’n neus, ik sta methodologisch niet zo sterk in mijn schoenen dat ik er echt iets over kan beweren. En toch en toch, ik las het bericht en ik dacht Gáán we weer. Ik ben niet de enige geloof ik.  Al dagen drijven er links en rechts opiniestukken voorbij met de strekking: De jeugd verloedert al sinds de dageraad van de beschaving. Gaap. Volgende onderwerp.

Het is wel interessant, niet?  Eindelijk een onderzoek dat Nu! Echt! wetenschappelijk lijkt uit te wijzen dat het Nu! Echt! mis gaat met de jeugd;  geloven we het nog niet. Hoe zou dat komen? Ik vind het lastig de vinger erachter te krijgen wat hier precies aan de hand is. De reacties die ik heb gelezen in de media, inclusief degene die wel inhoudelijk op het onderzoek ingaan, rieken namelijk allemaal naar Pavlov, net als de mijne. Willen we dat het wel meevalt met de jeugd? Sluiten we onze ogen voor de werkelijkheid? En wie heeft die jeugd dan zo verkloot dat we aan de vigilie van Armageddon staan, als niet het CDA krachtdadig ingrijpt? (Enkelen van ons zijn nog niet vergeten dat Motivaction  de Agitprop is geweest van het CDA, wat zo reconstruerend een gedeelte van de pissige reacties verklaart.)

Voor mezelf kan ik zeggen: ik heb moeite met uitspraken over Generaties, met name over Generaties die nog onder ons zijn. Geen enkele generatie heeft ooit willen erkennen dat de jongelingen van nu precies hetzelfde doen wat hun ouders ook deden toen ze jongelingen waren, namelijk kwijnen, elkaar begeren, hun pukkels uitknijpen, woest uitgaan (waarbij relatief aan later in het leven veel dingen sneuvelen, zoals liefdesrelaties & bushokjes),  misbruik maken van genotsmiddelen en zwelgen bij Helden & Geile Wijven m/v. En geen enkele generatie jongelingen heeft ooit toe willen geven dat hun ouders wel een punt hebben als ze je waarschuwen je pukkels niet ’s ochtends uit te knijpen omdat  je dan allemaal rooie plekken in je gezicht hebt als je naar school gaat, of als ze wagen te beweren dat een bushokje in elkaar slaan niet zoveel bevrediging biedt als je in je testosteron-roes wel zou willen denken.

Voeg daaraan toe alle onderzoeken die er alleen al in de twintigste eeuw gedaan zijn naar De Jeugd. Voeg eraan toe de herinnering aan mijn arme vader zaliger die zich oprecht niet kon herinneren dat hijzelf ooit een opstandige, vrijheidslievende (maar wel erg brave) zestienjarige was geweest onder de knoet van een sergeant-majoor van een Siciliaanse moeder. Voeg daarbij mijn herinnering aan de eilandjes op mijn oude school, de zelfverzekerde jocks en de lieve jongetjes en meisjes in Javelin-sweaters en de Zwarte Brigade met de Joy Division-t-shirts, en de voor mijn gevoel plattere types uit de buitengewesten, en de enkele kwijnende intellectuele ziel die op zijn/haar zolderkamer naar Beethoven en de Beatles luisterde. Hoe er in eén klas  zowel een sujet kon zitten dat zich beklaagde omdat hij voor zijn achttiende verjaardag een Renaultje had gekregen, als een persoon die van heur ouders geen spijkerbroek aan mocht naar het jaarlijkse gala-optreden van BZN – dit alles maakt dat ik liever geen uitspraken hoor die zoveel verschillende soorten mensen over eén kam scheren. Dat is mijn persoonlijke Pavlov-reactie.

Terug in de werkelijkheid maakte Rosanne Herzberger in de NRC een heel ander punt: deze generatie jongeren is volgens haar niet aan het ontaarden, ze is alleen rechtser dan de direct voorafgaande generaties. Het interessante is dat ze meent de Linkse Ouders van de huidige jongeren te kunnen afserveren. Nu is afserveren ieders goed recht, alleen is op de  premisse van dit specifieke afserveren wel het een en ander af te dingen. Herzberger impliceert namelijk dat nu deze helder redenerende generatie (die van haar, begrijp ik) eraan komt, alle softe onzin van hun ouders eindelijk zal worden rechtgetrokken, en Het Allemaal Beter Worden Zal. Dit is net zulke poppycock als de verloederende jeugd. Generatie 1 trekt naar west, dus trekt Generatie 2 naar oost, en dat is niet omdat oost ofwel west nou een betere oplossing is voor de mensheid.  Het enige wat je kunt doen is achteraf optellen en aftrekken en kijken wat er wel is gelukt van het project en wat niet. En de redeeming quality van Herzbergers standpunt is dat ze zelf blijkbaar nog zo jong is, of zo berekenend, dat ze dit soort optimisme met droge ogen uit haar vingers krijgt.

Ik voel me momenteel als cider:  beetje bitter maar wel helder.

Advertenties

Een gedachte over “De jeugd in het geding

  1. Nu snap ik je comment :)! Ik deel je sceptische houding t.a.v. analyses van hele generaties. In m’n proefschrift gaat ’t pagina’s lang over de mitsen en maren van de categorie ‘ouderen’. Een categorie die ik liever zelf niet eens gebruik, laat staan om uit te leggen wat ze wel en niet denken en vinden…
    Bedankt voor je verwijzing naar m’n blog. Altijd leuk: meer bezoek!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s