Vaccineren of niet vaccineren

Komende donderdag zal Naomi worden ingeënt tegen de Nieuwe Influenza A (H1N1), ook wel bekend als Mexicaanse griep. Ik heb ervoor gekozen mijn twijfels het zwijgen op te leggen, en Marcel is pas eergister over de kwestie na gaan denken, om tot de conclusie te komen dat het waarschijnlijk niet veel uitmaakt dus vooruit met de geit. (Een stoicijns wereldbeeld heeft zijn voordelen.)

Eigenlijk was ik van plan  om een redelijke hoeveelheid informatie in te winnen uit het midden van het spectrum (niet dat ik vies ben van een lekker wereldomspannend complot van de Society with the Aim to Wreck Civilisation with an X-Ray, maar ik heb ook maar zeven dagen in m’n week), om op basis daarvan een overwogen beslissing te nemen. In plaats daarvan ben ik de laatste maanden tegen allerlei informatie aangelopen in verschillende bladen en kranten en gesprekken. Dus ben ik gewaar van een interview met Ab Osterhaus waarin hij vertelt dat hij echt geen geld verdient aan de vaccins, een interview met Roel Coutinho in god weet welke krant waarin hij stelt dat kritiek op de vaccins onzin is en kritiek op het vaccineren ook, een artikel in Vrij Nederland over een review waarin de gepubliceerde onderzoeken naar griepvaccins op een rijtje worden gezet met als conclusie: de onderzoeken deugen niet, ergo het vaccin zou kunnen deugen maar dat blijkt niet uit deze onderzoeken; het bericht dat als 40 procent van Nederland zijn/haar Internet tegelijk aanzet onze rapen gaar zijn; www.grieppandemie.nl, de site van de overheid die in alle onschuld voors en tegens opsomt en vertelt dat kinderen onder de vier jaar relatief vaak worden opgenomen met Mexicaanse, dus doe het nou maar gewoon; en myriaden opiniestukken waarin myriaden opinieerders stellen dat de Mexicaanse griep eigenlijk best een simpel griepje is, waar doen we moeilijk over?

Verder heeft collega C., uit een risicogroep, zich laten inenten op bevel van de specialist, maar eigenlijk ziet ze het nut van al dat gedoe voor eén dag minder griep totaal niet in; vriendin E. werkt in een ziekenhuis,  maar ze zich niet laat inenten, net zomin als de helft van de ondervraagde verpleegkundigen in een enquete die deze zomer in de publiciteit geweest is; nicht V. en haar zoontje zijn allebei geveld geweest door de Mexicaanse, maar lopen alweer als kieviten rond. Er zit nog veel meer in mijn hoofd, allemaal zonder voetnoten en links en verwijzingen. De conclusie is: ik heb allemaal informatie en opinie en getuigenissen; en ik weet nog steeds niks.

Nu ben ik behept met een ongefocust maar oprecht wantrouwen tegen al te stellige uitspraken in het algemeen en die van de overheid in het bijzonder. Dus als de directeur van het RIVM zegt DOEN! dan bekijk ik hem met net zo’n beady eye als ik Natasja Froger bekeek in de zomer van 2009. Maar dat is vorm, en geen inhoud. Ik voel me gepatroniseerd en daar kan ik niet tegen, wat begrijpelijk is maar strikt genomen niet erg belangrijk. De belangrijke vraag is: hoe kan ik weten dat de directeur van het RIVM niet gewoon gelijk heeft?

There’s the rub. Dat kan ik niet. Ik weet wat Pasteur onder een vaccin verstond, maar ik weet niet echt wat een vaccin nu is en hoe dat wordt gemaakt. Ik ben op het gebied van wetenschappen waar je “bio” voor kunt zetten een volstrekte leek, dus ook al zou ik de onderzoeken die zo gekapitteld worden door bovengenoemd review in handen hebben, dan nog zou ik ze niet kunnen lezen op een manier waar ik wat aan heb.  Ik kan hoogstens de meningen van andere mensen (en van de overheid) op een rijtje zetten en ze tegen elkaar wegstrepen, en ik kan proberen te bepalen of ik datgeen wat overschiet redelijk vind klinken; maar wat redelijk klinkt, is niet altijd waar.

Uiteindelijk is mijn keuze om Naomi in te laten enten gebaseerd op de volgende redenering: Als ik Naomi wel in laat enten en er gebeurt iets, dan heb ik naar mijn beste weten mijn best gedaan; maar als ze niet ingeënt is en ze gaat dood, dan heb ik niet genoeg mijn best gedaan om het te voorkomen.  Het tweede zou, vanuit mijn standpunt hic et nunc, erger zijn dan het eerste. (Bovendien zal  ik in het eerste geval óók boos worden op iemand anders, en dat zal waarschijnlijk wel afleiden en opluchten.) Dus wordt Naomi komende donderdag ingeënt.

Rationeler kan ik het niet maken, dus wat mijn keuze betreft laat ik het hierbij. Wat ik verontrustender vind, is het besef dat we, dat wil zeggen ik, niet alleen bijna niks weet op dit gebied; maar dat ik, als ik een normaal leven wil leiden, ook bijna niks kan weten. Ik kan me in de Nieuwe Influenza A (H1N1) verdiepen, maar ik moet me ook verdiepen in de wereld van de post-crisis financiën, in de gevolgen van de leeftijdsverhoging van de AOW voor de Rallotjes, in het uitvogelen wat een goede school is voor Naomi (als ze de Mexicaanse griep overleeft), in het vinden van de verborgen vetten in honderdduizend ogenschijnlijk onschuldige gerechten, en in de finesses van de Hatha yoga. De overheid lijkt op de site grieppandemie.nl de beslissing voor mij te willen nemen, en lijkt niet van mij te verwachten dat ik een doordachte keuze maak. Maar ik  had dat wel van mij verwacht, en ik ben geschrokken van hoe moeilijk dat is.

Advertenties

5 gedachten over “Vaccineren of niet vaccineren

  1. Hoi Anna, weeral een goed stuk, dit. Wat je schrijft in de laatste alinea is vooral herkenbaar: je moet heden ten dage van zoveel dingen iets afweten wil je echt doordachte keuzes maken, maar waar haal je de tijd vandaan om je in te lezen als je ook nog zoveel andere dingen moet/wil doen? Ik heb het een beetje met technische klussen en zaken rond verzekeringen. Kan ik ook zelf doen maar heb ik het te druk voor, dus laat ik dat soort dingen uitzoeken door de mannen in mijn familie. Waanzinnig ongeëmancipeerd van mij maar op dit punt in mijn leven wel zo makkelijk… 😉 En ik houd tijd over voor yoga.

    Succes vandaag met de kleine.

  2. En, hoe is het gegaan? Vriend J. moest ook gevaccineerd omdat hij in het LUMC werkt. Hij vertelde een dag sufjes te zijn geweest.

    • Nou, kleine N. schijnt even gebruld te hebben toen de naald haar daadwerkelijk prikte, en is een tweetal dagen sjaggereijnig geweest. Maar dat laatste kan ook gewoon de leeftijd zijn 🙂

  3. Wellll, de 6 jarige dochter van iemand uit mijn opleidingsgroep ligt na vaccinatie toch met mexgriep en longproblemen in het ziekenhuis…en na een week scheen het niet beter te gaan (ook niet slechter denk ik dan maar optimistisch) (het waren tot nu toe getallen- tis raar om dan zo dichtbij een dreigend verhaal te horen)
    Dussssss inenten zou het helpen?…

  4. “De overheid lijkt op de site grieppandemie.nl de beslissing voor mij te willen nemen, en lijkt niet van mij te verwachten dat ik een doordachte keuze maak. Maar ik had dat wel van mij verwacht, en ik ben geschrokken van hoe moeilijk dat is.”

    Dat is precies de conclusie waartoe ik ook gekomen ben.
    En dat prikje heb ik uiteindelijk toch maar gehaald.
    Gaan we -volgens de smakelijke complottheorieën http://www.hpdetijd.nl/archive/2009-08-03/mexicaanse-griep-het-is-een-complot – allemaal dood aan het vaccin, dan blijf ik tenminste niet alleen op de wereld over.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s