Vleesch

Toen Naomi een heel klein hulpeloos babytje was dat alleen maar kon liggen en wat spartelen met haar kleine roze lichaampje, heb ik een tijd lang erg veel moeite gehad met het eten van kip. Het rauwe vlees deed me veel te veel denken aan het huidje van mijn meiske- ik werd er niet goed van. Ik was hier in een wezen aan het snijden, vertelde mijn achterhoofd me, dit was ooit een dier geweest als Naomi en ik. Hoe haalde ik het in mijn hoofd om een mede-wezen op deze nonchalante wijze aan te snijden en klaar te maken met knoflook en port? Wat zou ik vinden als Naomi werd geserveerd met een appel in haar mondje?

Helaas ging die fase voorbij en kan ik intussen weer met droge ogen vlees snijden en eten, graag zelfs. Toch gaat het eten van vlees me niet in mijn koude kleren zitten. Het heeft mijns inziens maar twee voordelen, waarvan eén betwistbaar: het is lekker, en het is gezond. (Ja! Betwistbaar, zeg ik toch!) Verder zie ik, en ik ben natuurlijk niet buitengewoon goed geinformeerd, eigenlijk alleen maar nadelen.

Het is slecht voor de beesten die worden gegeten. Ze worden doodgemaakt, vaak op onprettige wijze; en je kunt ze misschien een persoonlijkheid ontzeggen, maar een zenuwstelstel niet. Voordat ze worden doodgemaakt moeten ze eetbaar worden gemaakt, dat wil zeggen: dik. Dat moet voor het beest buitengewoon incomfortabel zijn. De meeste dieren, inclusief de mens, zijn niet tot de obesitas geschapen, maar zo gemaakt door de omstandigheden, of door het Nutritioneel-Ekonomies Kompleks, of door de firma Nestlé. Ik wil maar zeggen: een Hottentot in zijn element wordt geen 100 kilo in de loop van een half jaar en een kip in het wild wordt van d’r levensdagen geen 20 kilo in de loop van tien weken.

De omstandigheden waarin het eetbare dier dik wordt gemaakt zijn akelig. Jelui kent de verhalen, ik zal ze niet herhalen. Ik heb steeds vaker het gevoel dat het voor het karma van de mensheid gewoon niet goed kan zijn om dieren zo te behandelen. Om te beginnen is het niet gezegd dat de Aliens ons zullen herkennen als de dominante soort, en als de runderen eenmaal kunnen communiceren met hun bevrijders dan zijn onze rapen gaar (our goose will be cooked, zou vriend B. zeggen). Ten tweede tast de manier waarop wij dieren houden de integriteit van het dier aan, en daarmee de onze. Het is mensonwaardig om een ander wezen op die wijze te behandelen. Een dier doodmaken kan op integere wijze; maar dat zal niet gaan als we het eerst opsluiten op een veel te klein oppervlak (bijvoorbeeld in een kist, of met nog 5000 soortgenoten in een ruimte nauwelijks groter dan mijn keuken), het veroordelen tot een kort en incomfortabel leven vol pijn en verminking, en het uiteindelijk op efficiënte, dat wil zeggen onaangename, pijnlijke en onverschillige wijze doodmaken.

Vlees eten is ook slecht voor de wereld. Dieren die worden gegeten eten veel, en dat eten moet ergens vandaan komen. Het was in mijn middelbare schooltijd al een bekend verhaal, de plakken Amazone ter grootte van voetbalvelden die dagelijks werden (en misschien wel worden ) aangesneden om de runderen te voeden die zullen eindigen als Big Macs. En de bijhorende narigheid dat al dat eten, via het eetbare dier, niet terecht komt bij mensen die het nodig hebben, maar bij ons, of nog erger, in de VS.

Ik weet dit, jullie weten dit. Een enkeling in mijn omgeving heeft besloten zijn of haar verantwoordelijkheid voor de ecologie of het karma van de planeet te nemen, en eet geen dieren meer. De rest van ons doet niet moeilijk, of kiest voor een tussenweg door biologisch vlees te eten. Ook ik sus mijn geweten bij de scharrelslager, maar dat betekent dat ik wel vlees eet. En ik vraag me steeds vaker af waarom.

Het is lekker, zegt Marcel.

Het is slecht, zeg ik.

Lekkere dingen zijn meestal slecht, zegt Marcel.

En zo werkt dat, natuurlijk. Wat het verwerken van bovenstaande informatie betreft is zowel mijn ratio als mijn hart zacht van buiten maar hard van binnen. Het is slecht, het is naar, het gaat gepaard met hoogst onaangename politieke & economische verschijnselen; maar het is lekker, en dus blijf ik vlees eten.

Ik zal mijn plantjes de komende tijd extra verwennen met wat Pokon. Ik moet wat doen om mijn karma gaande te houden.

Advertenties

5 gedachten over “Vleesch

  1. Je kent ongetwijfeld de berekeningen dat we, wanneer de nu vlees etende mensheid collectief nog slechts driemaal per week vleesch tot zich zou nemen, niet alleen het wereldvoedselprobleem voor een deel zouden oplossen (namelijk het hoeveelhedendeel, over het logistieke probleem – hoe krijg je het eten ook echt in Mozambique zonder tussenkomst van de koninklijke familie is vers twee), maar ook en passant de ontbossing zeer sterk zouden reduceren (niet helemaal, want we houden nu eenmaal allemaal nog steeds heel erg van hardhouten meubels en kozijnen), en de uitstoot van broeikasgas zeer drastisch zouden doen dalen (al die koeien- en varkensscheten die niet meer tegen de Westbrabantse en Ostfriese stalwanden zouden schallen, de KLM kan wel even vliegen voor ze dat allemaal weer teniet gedaan hebben). Maar ja, leg al die nuances maar eens uit tegen je gesprekspartner die zojuist voor de zoveelste de mond gebrand heeft bij het te enthousiast in een bitterbal happen (blaren in de mond wegens bad karma!)…

  2. Hoe ging dat ook al weer? ‘Everything good in life is either illegal, immoral or fattening’… Na dit verhaal bereid ik vanavond even een vegetarische maaltijd 😉

  3. Ben in 1979 vegetarier geworden. Nu 72 en in abnormaal goede gezondheid.
    Heb voordien in Nieuw Zeeland wel een jaar als onderhoudstimmerman gewerkt en dus alle slachtpraktijken gezien, gehoord en geroken.
    Bijvoorbeeld, hier worden zo’n 26 millioen lammeren geslacht per jaar. Daarvan sterven er een millioen plus per jaar aan kou en sneeuw in het veld net uit de moeder vandaan. Je wilt ze wel mee naar huis nemen maar de veeboeren houden je weg. Het land is zo gruwelijk vervuild van honderd millioen dieren wiens uitwerpselen in de rivieren en meren en zee terecht komen, vroeger of later. In zoetwater is hier niet meer te zwemmen in lager dan de hoge rivieren. Net zoveel strond als een mens zonder wc.
    Hier is 52% van de vervuiling door alle soorten veeproductie veroorzaakt.
    Vetetarier worden. Wel goed niet gek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s