Duiven in het Nieuws: Vakantie-aflevering.

Waar is Rallo mee bezig? Wat valt haar op aan de wereld? Heeft ze iets gelezen of meegemaakt waar de stoom van uit haar oren kwam? Heeft Naomi iets geniaals gedaan, maar niet zo geniaal dat er een heel blog aan hoeft te worden gewijd? Lees het allemaal in Duiven in het Nieuws!

¶ De Rallo-tjes zijn weer thuis! Koffer leeg, zomerkleren in de kast, verwarming aan. In de verte hoor ik de tredmolen langzaam opstarten.

¶ Een vergelijkend warenonderzoek in de Yves Rocher in Palermo suggereerde ons, dat Yves Rocher overal ter wereld de meest opdringerige instelling is sinds de Jehova’s Getuigen: Nee, ik wil geen lidmaatschap. Nee ik wil geen übercool tasje à raison de € 0,50, NEE IK WIL GEEN CATALOOG! IK WIL EEN DEO!

Maar dan in het Italiaans.

¶ Dit was een vakantie vol mazzel op hotel-gebied. 1) In Hotel Concordia in Palermo kwamen wij terecht in een bescheiden suite, wat betekent dat we sliepen in een ruime kamer, met een aparte badkamer. Goed. Loop even naar de doucheruimte van het dichtsbijzijnde zwembad. Roep OE-oyt! en luister naar de echo’s. Zo’n badkamer. Zonder chloorlucht. Met bad. (En een plastic zonnebloem in een vaas als een ontstoken dikke darm, maar dat was goed bedoeld.) Naomi heeft elke dag haar marathonnetje kunnen lopen zonder de hotelkamer uit te komen. 2) Op het zonnige eiland Favignana hadden wij een appartement gehuurd ter grootte van een ruime studentenkamer. Toen de eigenaar op dag twee langskwam om te vragen of alles naar wens was, verzochten wij haar om een tweetal peertjes voor de lampjes bij het bed, en oh ja, er was geen warm water. Hm, zei de eigenaar. Ze pakte haar mobiel (voor veel Italianen een automatische reactie bij stress), sprak er wat woorden in tegen ene Francesca, en verhuisde ons toen naar een driekamer-appartement met terras, meer tweepersoonsbedden dan we met z’n drieën nodig hadden, een balzaal van een keuken en een wasmachien. Marcel keek in de dagen erna regelmatig om zich heen en zuchtte dan:

” Maar ik wilde alleen maar warm water.”

¶ Het is een treurig feit. Naomi houdt ook niet van de Middellandse zee. Ik zal er geen blog aan wijden want mijn hart weent, maar haar reactie op de Praia op Favignana was net zo angstig en schoorvoetend als haar reactie op Katwijk.

¶ Het was voor deze Rallo een aangename ervaring, ik kan niet anders zeggen: tien dagen lang op Sicilië, met twee tussenstops van circa 90 minuten in Rome, en niemand heeft mijn naam verbasterd tot Rollo. Iedereen die mijn achternaam hoorde, hoorde Rallo, sprak Rallo uit, schreef Rallo, & droomde er niet eens van om op de tweede positie iets anders in te vullen dan een a. Een A! Hoera!! Eens in de zoveel tijd een tripje naar het land van mijn vaderen heeft zijn voordelen (nog afgezien dat het het een leuk land is, en leuke vaderen); en alleen iemand die Marijnissen heet (of zo) en verhuist naar Venezuela (of zo) begrijpt wat ik bedoel.

¶ Koffie. Elke dag een bodempje koffie, een vingerhoedje koffie, een twintigtal milliliter koffie en een glas water. M’n haar ging er van overeind staan maar oh my friends and ah my friends. Ik ga me toeleggen op de kunst van de percolator, heb ik besloten.

¶ Wat is dit voor prietpraat? Gaat Rallo ooit weer echt bloggen? Ja ja ja. Mag ik er even in komen? Vanaf morgen weer Alsvanouds, elke twee à drie dagen een mijmerend-overpeinzend observatie-festijn over alles & niets op vaag omschreven cultureel terrein.

Advertenties

3 gedachten over “Duiven in het Nieuws: Vakantie-aflevering.

  1. Sinds ik in Duitsland woon begrijp ik jouw naamsverbasterings frustratie (Duitsers zouden daar 1 woord van maken) volkomen.

    In een moderne samenleving kan men niet zonder pasjes, een pasje van het werk, een pasje voor de kantine, een pasje van de bank, een pasje van de bibliotheek, etc. etc. Als je naar het buitenland verhuisd moeten er dus een heleboel pasjes gemaakt worden. Bijna alle pasjes die voor mij gemaakt zijn heb ik terug moeten sturen omdat men niet kon geloven dat Maarten met twee a’s geschreven dient te worden. De enige uitzondering was een pasje die nog getypt werd door een vriendelijke oude dame van de Deutsche Alpenverein. Daar staat tegenover dat ik het pasje van de ziekenkosten verzekering twee keer terug heb moeten sturen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s