Over jongens van twintig

Een mythe die ik graag levend wil houden voor en over mezelf is, dat ik gedurende de jaren 1990 rein als een lam, blank als een lelie en onverstoorbaar als een nijlpaard door het leven ging waar het mannen betreft.  Helaas. Alleen al de gezichtsuitdrukkingen van vriendinnen R en R² voor mijn geestesoog doen me beseffen dat het anders was. Vriendin R² formuleerde het recentelijk aldus: “[je was] altijd verliefd, gecharmeerd of geïntrigeerd door iemand of iemanden…”  (Vooral dat “iemanden” vond ik wel cool om te lezen.) Okee, dus mijn roving eye is geen gisteren getransplanteerd donororgaan. Maar ik heb mijn aandacht over het algemeen gevestigd gehouden op mensen die net zo oud waren als ik, jaartje meer jaartje minder, of een stuk ouder.

Wat schetst dus mijn verbazing dat ik, sinds ik halverwege de dertig begin te geraken, mezelf steeds vaker betrap op met open mond staren naar aantrekkelijke specimens van, inderdaad, ongeveer twintig?  De eerstejaarsstudent is over het algemeen te iel en te schriel. Zit het iele schriele hem niet zijn uiterlijk dan is het wel de vragende blik die me afstoot. (Het clueless-element schijnt meisjes van die leeftijd juist razend aantrekkelijk te maken. Moet er niet aan denken, maar ik ben dan ook geen man.) Nee, ik heb het over een jongen die een jaar of twee in de wereld rondgelopen heeft, die de stijl van de middelbare school achter zich gelaten heeft maar niet helemaal geuniformeerd studentikoos rondloopt. (Mede vanwege dit criterium vallen de meeste corpsleden af.  Haar in dezelfde lengte als al hun jaargenoten, overhemd te voorspelbaar, toekomst in de advocatuur idem; wat moet je ermee?) Hij heeft wat colleges gelopen en begint wat te melden te hebben; hij heeft twee vriendinnetjes gehad en begint door te krijgen wat hij wil in een vrouw. In zijn gezicht is hij de gladheid van de puber kwijtgeraakt, hij toont de trekken van een man maar nog niet de kreukels en de lijnen- Very nice. 

(Mijn geestesoor hoort nu de stemmen van eigenaars van kreukels en lijnen zwakjes roepen: Ja maar ik! Ja maar ik! Ja vriend/in, maar jij bent nu aantrekkelijk om je kreukels en lijnen. De meesten van ons zijn nooit ogensnoep geweest van het soort dat ik hier beschrijf, en zijn derhalve beter af met een volwassen hoofd, niet waar? Dat is tenminste wat schrijver dezes zich voorhoudt  als ze morgenochtend om  07.30 uur een luier aan het verwisselen is en per ongeluk in de spiegel kijkt;  die wallen zitten vol levenservaring. )

Aardige bijkomstigheid is voor mij, dat een bepaald soort twintigjarige niet ongenegen is om zeer beleefd en charmant te doen tegen een bepaald soort vijfendertigjarige. De vijfendertigjarige is een mevrouw volgens sommige criteria, maar iemand die je op drjietoberj  aangeschoten tegen het voluptueuze lijf kunt lopen (ik noem maar wat) volgens andere. Waar een iets te luidruchtig, druk en willig twintigjarig meisje door dat soort jongens wordt vermeden (been there, got the t-shirt, heb het al meegegeven aan de KICI), kan een ouder exemplaar, in wie het voornoemde gedrag door het leven ineengedrukt is tot charmante extravertie, precies het soort kortstondige maar gezellige aandacht geven en krijgen dat een lichtpuntje in de dag is voor beide partijen.

Ik had nooit gedacht dat ik mezelf ooit zou betrappen op neiging tot cradlesnatchin‘. Is dit nou de tweede puberteit? Begin ik Heleen van Rooyens levenslessen osmotisch in me op te nemen? Zijn jongens van twintig al die tijd zo interessant geweest en heb ik gewoon niet goed gekeken? We zullen het nooit weten. Maar als Marcel thuis komt ga ik hem eens vragen wat hij, die tenslotte een bedaagde oude man met wallen vol levenservaring is, nou vindt van 35- jarige vrouwen.

Advertenties

6 gedachten over “Over jongens van twintig

  1. En, trouwens, zonder indiscreet te willen zijn (tevergeefs natuurlijk), wat vindt Marcel nou van vrouwen van 35? (of 34 😉

    • Dag Eva, Marcel is een nogal nostalgisch persoon, dus hij kijkt met heimwee terug op vrouwen van 29 met ruglange lokken en ronde brilletjes. Maar 35-jarigen met een vierkante bril vindt hij ook zeer wel te pruimen.

  2. Wat een geweldig stukje, dit. Zelf vind ik kreukels en lijnen wel hot, maar wie weet, met een paar jaar…? Ben benieuwd wat ons deze 3 oktober tegen het voluptueuze lijf gaat lopen. 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s