De aardappel van mijn dromen

Elke eetgelegenheid in Leiden die niet als hoofdbestanddeel van de menukaart clubsandwiches heeft, moet onderzocht worden, en indien toepasselijk, gesteund. Derhalve heb ik op een mooie zomerse dag in september mijn lunch genoten bij Jacketz, een uitspanning die doet in gepofte aardappels. Jawel, gepofte aardappels. En omdat Naomi momenteel een beetje raar doet ’s nachts en mijn intelluele ontwikkeling daardoor een paar daagjes stilstaat, ga ik de waarde lezer vertellen wat ik aangetroffen heb bij Jacketz in Leiden.

Om te beginnen zit Jacketz in de Maarsmansteeg, in een pand dat gedoemd lijkt tot een snelle turnover. Dat zullen we hen niet nadragen. Ze hebben het leuk genoeg opgeknapt, witte muren met strategische stukken baksteen, houten tafels (die wel omineus echoën door de ruimte) tikje landelijk maar niet te. Alles ademt “concept” van de inrichting tot aan de menukaart in het Engels ( Stoofvlees wordt Traditionally  Stewed Beef- waarom toch??) tot de witte t-shirtjes en blauwe schorten van het bedienend personeel, maar aangezien de ruimte prettig is en het idee sympathiek, en gepofte aardappels een favoriet hapje van mij, heb ik me daar niks van aangetrokken.

Ik ben gegaan voor de basics, De Gepofte Aardappel met verder niks, die standaard ter tafel komt met een dot crème fraiche, wat kruidjes & lente-uitjes en rucola-blaadjes. Ik heb er spekjes bij genomen omdat het me nog niet vet genoeg was allemaal.

Of het lekker was, vraagt de waarde lezer me. Are you kidding me? Koolhydraten, vet, smaakmakers, en sla voor het geweten- ik heb genoten.

Was dit de gepofte aardappel van mijn dromen? Laat ik, voordat ik antwoord, even vertellen wat de gepofte aardappel van mijn dromen is. In Berlijn is een tentje waar ik ooit met vriendin A & vriend M gezeten heb, lurkend aan de Bionade (ik) en allerhande vijfdubbelovergehaalde Duitse bieren (zij). Ze serveerden daar een bijgerecht; een gepofte aardappel van redelijke dimensies, die precies droog genoeg was, en precies smeuïg genoeg was gebleven. Deze aardappel had een liefdevolle kwak zure room meegekregen, en was omringd door een keur aan heel erg goed klaargemaakte groente. Het was een ENORM bord, de aardappel was perfect, en alles bij elkaar kostte dit minder dan twee flesjes Bionade (laat het een Euro of vier geweest zijn). Dat is de aardappel van mijn dromen. Nee, waarde lezer, de aardappels van Jacketz zullen deze teutoonse perfectie voorlopig niet bereiken.

Maar mijn lunch was goed, en vullend, en lekker. De mogelijke variaties zagen er appetijtelijk uit, en ik kreeg de indruk dat de ingredienten zichzelf waren, en niet poeiertjes en pasta’tjes die aangelengd worden met wat water en dan door moeten gaan voor bijvoorbeeld crème fraiche. De aardappel was niet droog en niet zompig, de ruimte was aantrekkelijk, en de service kwam met een glimlach. En bovenal: het was geen clubsandwich. Groter compliment kan ik een gerecht niet maken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s