De club Dumas

Ik kreeg een boek van de Spaanse auteur Arturo Pérez-Reverte in handen geduwd door een collega. Gedurende de drie dagen die M. en ik  in totaal nodig hadden om dit boek te lezen was het rode konen galore bij de Rallo-tjes, want de Rallo-tjes weten een lekker elitair boekie over Echt Oude en Heftige Boeken, waarin een tiental geschifte Spanjaarden, twee geschifte Portugezen, een onfrisse Duitser, een Rus die zichzelf te serieus neemt, en Twee Bijzonder Mooie Vrouwen allemaal de Dans des Doods dansen rond een boek dat geschreven is door Lucifer zelve en een origineel handschrift van Alexandre Dumas lui-meme; zo’n boek dus, weten wij beiden zeer te waarderen. Het behoort toch een beetje tot het type boekjes voor volwassen jongetjes en meisjes, vol name-dropping en verborgen hints. Heerlijk, heerlijk. Maar waar gaat dit heerlijke boek dan over?

Wel, waarde lezer, dit boek gaat over verschillende dingen; maar omdat beginnen bij het echte begin ons voorbij de Dageraad van de Tijd zou brengen, begin ik maar met de hoofdpersoon. Hij heet Lucas Corso en woont in Madrid, en hij is een boekenjager zoals Philip Marlowe een detective is: cynisch, blijkbaar niet bijzonder bekommerd om geld, bekend met alle ins & outs van zijn vak, en in de eenzaamheid van zijn kamer bezig met Zeer Merkwaardige Hobbies. Ruwe-bolster-niet-al-te-blanke-pit. We hebben nu toch al het noir-genre erbij gehaald, dus we kunnen net zo goed de andere onontbeerlijke personages benoemen: Iemand Die Veel Geld Over Heeft Voor Een Bepaald Boek (check!), De Rijke Sukkel Met de Mysterieuze Echtgenote, die in de loop van het verhaal vanzelf een Mysterieuze Weduwe wordt (check!),  Onfortuinlijke Sidekick (check!), Handlangers assorti, meer of minder betrouwbaar (check!) en De Sinistere Vreemdeling (check!).

Al deze mensen hebben iets te maken met het Boek der Negen Poorten, waarmee je de duivel op schijnt te kunnen roepen, en/of een aantal pagina’s manuscript van Alexandre Dumas, die op schimmige wijze zijn verkregen & waar Nu Iets Mee Is Maar Wat. Deze beide opdrachten komen terecht bij voornoemde Lucas Corso die afwisselend grijnzend als een wolf en starend als een beminnelijk konijn een reis maakt langs de eigenaars van de drie bekende exemplaren van De Negen Poorten en langs deskundigen in Franse 19e eeuwse pulp. Geduldig verzamelt Corso zijn bewijzen; welk exemplaar van De Negen Poorten is het echte? Is dit het echte handschrift van Dumas? Hij ontmoet geschifte boekenjunks, verarmde adel, asgrijze boekbinders, messcherpe grootmoedertjes, corrupte politieagenten, gewiekste handelaars en minder gewiekste handelaars. Hij wordt aan alle kanten dwarsgezeten door de Sinistere Vreemdeling en de Mysterieuze Weduwe, die gaandeweg steeds meer trekjes krijgt van de malafide Milady de Winter uit de Drie Musketiers; achter hem volgt een spoor van dood en verderf; maar hij laat zich niet afschudden. Hij puzzelt de Ware Aard van het Boek der Negen Poorten bij elkaar, en langzaam maar zeker blijken De Negen Poorten en het manuscript van Dumas op een vreemde manier verband te houden. The game is afoot!

Dan komt het meisje met de groene ogen, Irene Adler, op zijn pad, en dan draait alles weer een kwartslag.

Dit is een reuze geinig boek. Dit is een ontzettend leuk boek om te lezen als je een fysiek weinig avontuurlijke branche als het antiquariaat eens in een ander licht wilt zien, als je dol bent op referenties jagen, en als je eens een noir-met-een-twist wilt lezen. Het is daarentegen geen groot boek, zoals de boeken van Eco dat wel zijn. (Ja, je zat al te wachten op de Onvermijdelijke Baardige, hm?)

Om te beginnen is dit boek opgezet als een Spielerei, als een Marlowe-pastiche en een eerbetoon aan Sherlock Holmes en een vette knipoog naar de Drie Musketiers en de boeken van Eco en ook naar de Spaanse picareske literatuur, en zelfs Agatha Christie krijgt haar eerbetoon ( Umberto Eco zei het al: je moet je schulden afbetalen); en dat levert een boel leuks op maar geen Trillingen in je Wezen, toch een kenmerk van literatuur in mijn ervaring. Zo’n werk als de Slinger van Foucault, waarin op vergelijkbaar erudiete en speelse wijze wordt gestrooid met titels en literatuurroddel en godsdienstfanatici, heeft bij mij wel Trillingen in mijn Wezen nagelaten, en inzichten en observaties over mensen in het algemeen en Italianen in het bijzonder. De club Dumas werkt anders. Het heeft te maken met hoe de auteur alle bovenstaande genres aan bod laat  komen in de intrige, en in de manier waarop de meeste personages typen zijn, perfect getekende typen die iedereen die wel eens een oud boek gekocht of verkocht heeft bekend voor zullen komen, maar typen, desondanks. Geen Trillingen, hoogstens een “Aha”.

Lucas Corso; idem. Corso is een Lone Wolf. Corso heeft een verleden waarop wordt gezinspeeld, een overgrootvader die bij Waterloo was, een Grote Liefde die zijn wolvigheid niet meer aankon. Maar afgezien van het feit dat zijn bolster niet zo ruw lijkt te zijn en zijn pit blank genoeg is om sympathie op te roepen, is het geen personage dat, sorry daar ga ik weer, Trillingen nalaat in mijn Wezen. Er komt een eind aan het verhaal, en ik heb meegeleefd en ik heb ” Ouch” geroepen toen de Sinistere Vreemdeling hem te pakken nam; maar nu neem ik afscheid van Lucas Corso terwijl hij in de zonsopgang terugloopt naar zijn auto, en ik zeg tot ziens Corso, tot een volgende keer, geweldig kennis met je te hebben gemaakt, daag! en ik slaak een verrukte giechel, en ik laat hem volgen door een gulle lach; maar daarna heb ik het boek dichtgeklapt en is het voorbij, en heb ik zelfs nog ruimte over om teleurgesteld te zijn over het feit dat het boek twee eindes kent, die allebei een tikje onbevredigend zijn.

Lezen, dus, en je mee laten slepen; en dan grijnzen als een wolf en weten dat alles voorbij gaat.

Advertenties

2 gedachten over “De club Dumas

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s