You just look at them and sigh

Crosby Stills Nash & Young zijn helden, samen en apart, en in al hun verschillende constellaties. Ze zijn legendarische zangers, ze kunnen allemaal in elk geval bruikbaar gitaar spelen, en op hun gezamelijke platen staan parels van populaire liederen. Toen ik ergens in de jaren ngentig hun platen kocht vond ik Steven Stills de meest beluisterbare. Crosby en Young waren te quirky, te stug en te rauw, en ik zou bijna willen zeggen: te mannig; en Graham Nash hing er wat mij betreft een beetje bij, liedtechnisch gesproken, met zijn weeige liedjes over huiselijkheid en toerisme. Nee, de andere Frozen Noses (ze hielden nogal van witte poeiers) waren de mannen, en Graham “Razor Throat” Nash kon ik tolereren omdat hij zo mooi de discant overal bovenuit wist te piepen.

Het is Jan de P. geweest die me heeft bekeerd tot Dave Crosby. Zijn favoriete nummer van CSNY, of in elk geval een nummer dat veel voor hem betekende, was “Almost cut my hair”, een dramatische beschrijving van een rouwproces met een paar lekkere gitaarsolo’s. Alleen Jan kan dansen op zoiets, en ik heb het hem geloof ik een keer zien doen. Jan vervolgde zijn missionaire werk met Neil Young, de meest sjaggereinige van de vier, en degene die zich altijd afzijdig gehouden heeft omdat hij nou eenmaal een buitenstaander is, een eigengereide loner, toen en nu nog steeds.

Toch heeft het tot  halverwege dit jaar geduurd tot ik Graham Nash kon waarderen. Om te beginnen kwam ik erachter dat hij jarenlang samen was met Joni Mitchell, en vrienden van Joni Mitchell zijn mijn vrienden. En daarna was ik op een woensdagmiddag alleen op mijn werk, en ik zette Crosby Stills & Nash op, hun relatief lichtvoetige eersteling, met al die mooie gedateerde liedjes over blonde vrouwen met blauwe ogen die in groene gewaden door boomgaarden zwerven, en over afscheid nemen van die blonde vrouwen, en zo voort en zo fluffy voort. Het laatste nummer van deze Cd, een geremasterde versie uit 2006, was een akoestische versie van ‘Teach Your Children” van jawel, Graham Nash, een nummer dat ik altijd maar matig interessant gevonden heb. Simpel geschreven met weinig uitdagende achtergrondzang, met een fijne onweerspreekbare moraal en een fijne feel-good conclusie- wat moet een mens ermee. En dan klonk deze versie ook nog eens alsof ze om een kampvuur zaten met alleen die gitaar. Wat moet een mens ermee.

Maar enfin, het was laat op de middag en het was niet druk en de zon scheen buiten, helder en koud en roze, en ik luisterde naar de tekst. Daar ging’ie hoor.

Teach your children well, their parent’s hell did slowly go by; and feed them on your dreams, the one they pick is the one you’ll know by- Don’t you ever ask them why, if they told you you would die, so just look at them and sigh (haa-hai) and know they love you.

Nou, die ging nog well. Toen kwam nog een onbegrijpelijk couplet; en bij het volgende refrein begon me te dagen waar het nummer over gaat.

Teach your parents well, their childrens’ hell will slowly go by, & feed them on your dreams, the one they pick is the one you’ll know by- op dat moment zei ik Snif. Maar het nummer ging genadeloos door:

Don’t you ever ask them why, if they told you you would cry, so just look at them and sigh (haa-hai) and know they love you.

Het ging over groot worden! Verdammt noch mal. Het ging over hoe erg het is om opgevoed te worden en hoe klote het uberhaupt is om jong te zijn, maar het gaat voorbij, heus, op een dag ben je volwassen en dan kun je naar je ouders kijken, die je zo op je kop hebben gezeten voor je eigen bestwil, en je beseft dat ze je hebben gevoed met hun dromen (hier drupte een traan langs mijn neus) en dat jij daaruit de dromen hebt gevormd waar je naar leeft (hier begon mijn andere oog ook te tranen); en dat je een band deelt, maar geen idee hebt wie ze echt zijn omdat je in je ontwikkeling altijd in fase en uit fase groeit op de momenten waarop het het minste uitkomt (hier begon ik blindelings en wanhopig naar papieren zakdoekjes te zoeken in een la vol papieren, pennen & elastieken) maar het is okee, geloof ze nou maar, ze houden echt van je (papieren zakdoekjes, papieren zakdoekjes, waar zijn m’n papieren zakdoekjes?).

En het ergste moet nog komen. Ik besefte ineens dat ik jong geweest ben en groot ben gebracht op onvervulde dromen, en dat ik ook een jong iemand in huis heb, en dat ik haar flink op haar kop zal zitten de komende jaren. En dat ik haar zal proberen groot te brengen met regels en suggesties en kusjes als ze lief is en constructieve straf als ze stout is, en dat ze desondanks toch allemaal vreselijke dingen zal doen. Maar van al die dingen, bedoelingen en plannen en verwachtingen en andere pijnlijke zaken, van al die dingen zal in haar herinnering uiteindelijk vooral blijven leven wat ik deed en hoe ik het deed. Of ik eerlijk was en of ik niet met twee maten mat, en vooral of ik tevreden was met hoe ik mijn leven leefde.

Ik gaf het op. De papieren zakdoekjes waren verborgen onder een stapel aanbiedingscatalogi, en ik liep naar de wc om daar mijn neus te snuiten.

Dat is de verborgen grootheid van Graham Nash. Hij zegt de waarheid in z’n weeige liedjes vol huiselijkheid en toerisme. Hij komt met een cliche en laat je zien waarom het ook alweer een cliche is, en zingt daarbij zo zoet dat het niet opvalt hoe echt het bezongen sentiment eigenlijk is.

Oh man. Ik liep terug over de gang, en ik was blij dat niemand me had gezien, en ik zette het nummer weer op (want als je eenmaal aan het huilen bent kun je het beter maar gewoon laten lopen). Het kunnen heel goed mijn hormonen geweest zijn hoor; maar op dat moment heeft Graham Nash dezelfde heldenstatus bereikt als Crosby Stills & Young.

Advertenties

Een gedachte over “You just look at them and sigh

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s